کیف های سنگین نه! «شیوه های نوین آموزش آری» / یحیی بهرامی

کیف های سنگین نه! «شیوه های نوین آموزش آری» / یحیی بهرامی

کیف های سنگین نه! «شیوه های نوین آموزش آری» / یحیی بهرامی

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ شواهد به طور گسترده‌ای مؤید این مطلب است کلاسهایی که چنان سازمان ‌می‌یایبند که دانش‌آموزان در گروههای دو نفره یا گروههایی با اعضای بیشتر کار می‌کنند، به یکدیگر آموزش می‌دهند، و از پاداشهای مشترک برخوردار می‌شوند نسبت به روش مطالعه فردی معمول در طرح بازخوانی از چیرگی بیشتری برمطالب برخوردارند همچنین مسئولیت مشترک و تعامل احساسات مثبت‌تری نسبت به تکالیف و افراد دیگر ایجاد می‌کنند، روابط بهتر میان گروه بوجود می‌آورند و برای دانش‌آموزان با پیشینه پیشرفت تحصیلی ضعیف منجر به تصویر بهتری از خویشتن می‌شود.

بحث یادگیری مشارکتی و یادگیرنده فعال و مشارکت جو امروزه در مباحث تربیتی جایگاه ویژه‌ای دارد و تاریخچه آن به دهه ۱۹۷۰میلادی بازمی‌گردد اما تحقیق کاربردی در ارتباط با یادگیری مشارکتی از دهه ۱۹۷۰ میلادی آغاز شد و نتایج مثبت آن بر جنبه‌های مختلف رشد اجتماعی فراگیران در صد سال اخیر گسترش و تنوع بسیاری داشته است.

یادگیری مشارکتی از شیوه‌های نوین و فعال تدریس است و می‌تواند پاسخگوی بسیاری از مشکلات فراگیران باشد، در یادگیری مشارکتی دانش‌آموزان به گروه‌های کوچکتر تقسیم می‌شوند و به صورت دو نفره یا گروه‌های با اعضای بیشتر کار می‌کنند و به یکدیگر آموزش می‌دهند و از پاداش‌های گروهی برخوردار می‌شوند.

مشخصه‌های یادگیری مشارکتی را می‌توان: ۱) تشکیل گروه‌های کوچک نامتجانس ۲) داشتن اهداف روشن ۳) وابسته بودن اعضای گروه به یکدیگر ۴) معلم به عنوان هدایت‌کننده و منبع اطلاعات ۵) مسؤلیت فردی ۶) پاداش گروهی ۷)ارزشیابی از خود را نام برد و در نتیجه می‌توان فهمید که یادگیری مشارکتی در رشد مهارت‌های اجتماعی فراگیران نقش بسیار مهمی دارد.

در بررسی هایی به این نتیجه رسیدند که ۸/۳۴ درصد از بچه مدرسه ای ها حداقل هفته ای یک بار کیفی بیش از ۳۰ درصد وزن بدنشان حمل می کنند و این مقدار بیش از حد استاندار است.

محققین شواهد روزافزون دردهای پشت محصلین را دلیل محکمی برای لزوم ایجاد محدودیت در وزن کوله پشتی های آنها می دانند.

در مطالعه ای که کالج بسیمونز در آمریکا، در قالب یک برنامه درمان فیزیکی انجام داد، مشخص شد که بچه های دانش آموز، کوله پشتی های بیش از حد سنگین نسبت به وزنشان حمل می کردند. در این مطالعه وزن کوله پشتی ۳۴۵ دانش آموز کلاس پنجم تا سوم راهنمایی اندازه گیری و نسبت به وزن وی ارزیابی شد. این مطالعه نشان داد که ۵۵ درصد دانش آموزان وزنی بیش از ۱۵ درصد وزن بدنشان حمل می کنند.

انجمن کایروپراکتیک انتاریو در کانادا، معتقد است شاگردان مدارس ابتدایی نبایستی بیش از ۱۰ درصد وزن بدنشان بار حمل کنند و در مورد شاگردان دبیرستانی این نسبت نبایستی بیش از ۱۵ درصد وزن بدن باشد. بنابراین یک بچه ۸۰ پوندی نباید بیش از ۸ پوند حمل کند. این انجمن در مورد انتخاب کیف می گوید: از سبک ترین جنس مثل وینیل (Vinyl) یا کاموایی باشد.

پیام
بهترین راه رسیدن به یک فکر خوب، داشتن فکرهای بسیار است.

زندگی پیچیده امروزی ، هرلحظه در حال نوشدن است و خلاقیت و نوآوری ، ضرورت استمرار زندگی فعال . انسان برای خلق نشاط و پویایی در زندگی نیازمند نوآوری و ابتکار است تا انگیزه تنوع طلبی خود را ارضاع کند . جامعه انسانی برای زنده ماندن و گریز از مرگ و ایستایی به تحول و نوآوری نیاز دارد . امروز شعار (( نابودی در انتظار شماست مگر اینکه خلاق و نوآور باشید )) در پیش روی مدیران همه سازمان ها قرار دارد اما مسؤولیت سازمان های آموزشی به خصوص آموزش و پرورش که وظیفه تعلیم و تربیت فرزندان و آینده سازان جامعه را برعهده دارد ، صبغه ای دیگر به خود می گیرد . از این رو سازمان های آموزشی از یک سو وظیفه فراهم آوردن زمینه رشد و پرورش خلاقیت و نوآوری و استفاده صحیح و جهت دار از استعدادها و توانایی های افراد را برعهده دارند که این خود زمینه ساز توسعه فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی و … در جامعه است و از سوی دیگر برای پویایی خود نیازمند پرورش و بهره مندی از خلاقیت و نوآوری در سطوح سازمانی می باشند .

یادگیری مشارکتی و استفاده از وسایل کمک‌آموزشی پایه و اساس رفتار را تشکیل می‌ دهد و از طریق یادگیری، فرد با محیط آشنا می‌شود و در مقابل محیط ایستادگی می‌کند و از محیط برای تأمین نیازهای خود بهره‌مند می‌شود. شناخت خود و جهان خارج از طریق یادگیری امکان‌پذیر است بنابراین عمل به رسالت آموزشی و تربیتی مراکز علمی از طریق یادگیری امکان‌پذیر است و توجه به مفهوم یادگیری و آشنایی با اصول این فرایند شرط اساسی موفقیت مربیان در ادای وظایف خود است.

در بین روش‌های مختلف یادگیری که توسط متخصصین پیشنهاد گردیده است یادگیری مشارکتی است که در نیم قرن اخیر مطرح شده و مؤثرتر از سایر روش‌ها به نظر می‌رسد و از حمایت بالایی برخوردار است.

آری دانش‌آموزان درسی را که در آن از وسایل آموزشی بیشتری استفاده شود و فعالیت خود آنها چشمگیرتر باشد بهتر و عمیق‌تر یاد می‌گیرند.و دیگر فراموش نمی‌کنند و پایان سخن « کار به عمل برآید نه گفتار».

به امید آن روز که همه همکاران عزیز و بزرگوارم به ضرورت و اهمیت استفاده از وسایل آموزشی در مدارس عمل نمایند.

پیام:
بزرگترین کشف نسل ما این است که انسان می‌تواند با تغییر در نگرش و برخورد
خویش ، زندگی خود و دیگران را تغییر دهد. (ویلیام جیمز)

تجربه‌های آموزشی و آموخته‌ی سال‌های طولانی تدریس اینجانب در مدارس مختلف این باور را در من تقویت کرده است که در آموزش و یادگیری مؤثر و کارآمد در محیطی حاصل می‌شود که نوعی مشارکت فعال بین مربی و متربیان ایجاد شده باشد. زیرا بدون وجود این مهم یادگیری یک فعالیت یک‌جانبه است و مقبولیت کافی ندارد. بعلاوه فراگیران باید خود را در بطن یادگیری احساس کنند تا به نقش راهبردی که همان اکتشاف مفاهیم و علوم است پی ببرند. بنابراین معلم یا هرکسی که مسئولیت تعلیم و تربیت افراد را به عهده دارد باید ضمن آگاهی از مسائلی چون روانشناسی یادگیری، روانشناسی شخصیت و نظریه‌های یادگیری راه و روش نیل به اهداف تعلیم و تربیت را نیز بداند آنرا باور داشته باشد و مهارت‌های عملی آنرا کسب کند. بدیهی است که بنیان‌های نظری این راه و روش باید بر مهارت‌هایی چون مشارکت، جستجوگری، خردورزی و خلاقیت و نواندیشی بنا شده است.

ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که به شدت به علم و فناوری وابسته و نیازمند است. پرورش سواد علمی هدف اصلی تمام برنامه‌های درسی است. فرد دارای سواد علمی می‌تواند در مواردی که به مسایل علمی و فناورانه مربوط است مسؤلانه و منطقی تصمیم بگیرد. یکی از اهداف مهم آموزش و پرورش، پرورش افرادی کنجکاو، پژوهشگر و جستجوگر بصورت مادام‌العمر است.

بچه‌ها در هر سن و سالی به تعلیم و تربیت نیازمندند بی‌شک فراگیری علوم به کودکان توانایی شناخت دنیای اطراف و برقراری ارتباط میان تجارب را به آنها می‌دهد و فراهم کردن این سیر در دوران دبستان و اجرای صحیح آن از پیدایش بحران در دوران بالاتر تحصیلی جلوگیری خواهد کرد.

کیفیت آموزشی با اثربخشی مدرسه و شایستگی رهبران واحدهای آموزشی ارتباط نزدیکی دارد. یادگیرنده زمانی به دانش و معلومات کافی و کاربردی دست می‌یابد که تغییر ثابت و پایداری در وی حاصل شده باشد. و خود او احساس پیشرفت کند.

آنچه که به معلم و کار او پیشرفت می‌بخشد شاگرد و تغییرات بوجود آمده در او به سبب همراهی با معلم است. معلم نیز برای رسیدن به این نیل برنامه‌ریزی می‌کند و بر اساس موقعیتی که در کلاس پیش می‌آید اجرا می‌کند. هر قدر تشابه میان تجارب گذشته و حال بیشتر باشد کودکان معانی بیشتری را به آنها مربوط می‌سازند به شرطی که این تشابه برای خود آنها نیز آشکار باشد. هرقدر موفقیت کودک در درک روابط و کشف معانی جدید بیشتر باشد علاقه و کنجکاوی او به ادامه اکتشافات و تجسسات شدیدتر می‌شود.

هرگاه معلم در رشته‌ای که تدریس می‌کند اطلاعات کافی و روشنی نداشته باشد، طبیعی است در بیان و انتقال آن به دیگران با مشکلاتی مواجه خواهد شد معلم باید متناسب با پیشرفت زمان معلومات خود را توسعه دهد و از یافته‌های جدید، رشته‌ی تحصیلی و تدریس خود مطلع شود تا بتواند معلومات و مطالب علمی و اجتماعی حال را درک و به درستی و کامل منتقل سازد. تسلط بر معلومات عمومی و تخصصی از عواملی است که سبب اعتلای شخصیت معلمان می‌شود و همیشه مورد توجه و احترام خاص دانش‌آموزان و دیگران قرار می‌گیرند. البته داشتن معلومات کافی نیست بلکه معلم علاوه بر شایستگی عقلانی و صلاحیت علمی به اطلاعات و نگرش‌های تربیتی باید بتواند آنها را در عرصه‌ی عمل یعنی آموختن و هدایت کردن به مورد اجرا بگذارد. از عوامل به وجود آوردن ارتباطی سالم بین معلم و دانش‌آموزان این است که معلم توجه خود را به صفات خوب و برجسته‌ی دانش‌آموزان متمرکز سازد و از نقاط ضعف و صفات منفی آنان که احتمالاً خود کودکان در بوجود آمدن آنها سهمی نداشته‌اند چشم‌پوشی کند.

کارل راجرز عقیده دارد برای برقراری ارتباطی صحیح با دیگران به ویژه دانش‌آموزان باید به حرف آنان گوش دهیم و از آن لذت ببریم. گوش دادن باید همراه با درک معانی و حرکات و علائم بدنی باشد. همچنین باید دیگران نیز به حرف‌های ما گوش دهند و احساسات مارا بشنوند. عامل دیگری که می‌تواند در برقراری ارتباط متقابل و موفق مؤثر باشد واقعی بود و صادقانه مواجه شدن با دیگران است. واقعی بودن نه تنها با شاگرد بلکه در تمام دوران زندگی از وظایف انسانی است. از محاسن واقعی بودن این است که فرد خود را آنچه که هست نشان می‌دهد. به این ترتیب خیلی زود بر نقایص و معایب خود چیره می‌شود و از انتقادات و حتی دشمنی سایرین ترسی به خود راه نمی‌دهد یاد می‌گیرد که رمز موفقیت او در گفت و شنودی است که توأم با یکدلی و صداقت باشد در نهایت برای برقراری ارتباطی متقابل باید دیگران را پذیرفت و به آنان محبت کرد. پذیرفتن دیگران مورد تحسین قرار دادن آنان و اظهار نگرانی در زمان غیبت آنان از جمله عواملی هستند که راه را برای ایجاد روابط متقابل هموار می‌سازد.بنابر همین گزارش متخصصان اعلام کرده اند که اندازه و وزن کیف باید متناسب با وزن و جثه دانش آموز باشد و در هنگام حمل حداقل ۵ سانتیمتر از کمر بالاتر قرار گیرد. در عین حال وزن کیف مدرسه باید بین ۱۵ تا ۲۰ درصد وزن دانش آموز باشد و چنانچه بیشتر از آن باشد موجب خستگی و دردهای ناحیه پشت می شود. برای مثال اگر دانش آموزی ۴۰ کیلوگرم وزن دارد وزن کیف مدرسه وی باید بین ۵/۵ تا نهایتا” ۸ کیلوگرم باشد نه بیشتر.

پیام:
آنچه شما انجام می‌دهید چندان مهم نیست، بلکه شیوه‌ی انجام آن است که نتیجه را تعیین می‌کند.
(یانگ)

زیانهای حمل کیف سنگین برای دانش آموزان

کیف سنگین مدرسه؛ کوله هایی که یک بند دارند باعث عدم تقارن ستون مهره ها و اختلال در توانایی طبیعی گیرندگی ضربه به وسیله ستون مهره ای می شوند. چرا دانش آموزان در موقع راه رفتن، مطالعه یا ورزش کردن و دهها فعالیت دیگر به سرعت خسته می شوند و قادر به ادامه کار نیستند؟ چرا دچار دلزدگی و بی علاقگی و حرکات بیش از حد غیر طبیعی و مزاحم می شوند. این عوارض خود به صورت یک دایره معیوب خسته را خسته تر و احتمالا رابطه فرد با محیط را دشوارتر می سازد.

علت اصلی این مشکلات را باید در طرز نشستن، ایستادن و راه رفتن و بسیاری از عادات ناصحیح وی مخصوصا حمل چیزهای سنگین مانند کیف سنگین پر از کتاب در یک دست یا آویخته بر شانه در یک طرف بدن جستجو کرد که در بدشکلی اندام نیز موثر است.

مراقبین بهداشت مدارس و اولیا و مربیان باید طرز نشستن، راه رفتن، ایستادن، حمل بار و بسیاری از عادات غلط دانش آموزان را شناسایی و به موقع برای آموزش رفتار صحیح وارد عمل شوند. وقتی کوله پشتی سنگین باشد، کودک بیش از حد پشت را قوس دار می کند یا سروتنه را به جلو خم می کند تا بتواند وزن کیف را تحمل کند، این فشار روی عضلات گردن و پشت سبب خستگی بیش از حد و آسیب می شود. همچنین کوله هایی که یک بند دارند باعث عدم تقارن ستون مهره ها و اختلال در توانایی طبیعی گیرندگی ضربه به وسیله ستون مهره ای می شوند و باعث دردهای شانه، گردن و کمر در کودکان می شوند. اگر کودک کوله را بر روی یک شانه حمل کند، برای جبران وزن اضافی آن به طرف مقابل خم می شود که این مساله درد بخش فوقانی و تحتانی پشت و کشش عضلات شانه و گردن را به دنبال دارد. علاوه بر این بند باریک برخی کوله ها جریان خون و رشته های عصبی دست ها را تحت فشار قرار داده و سبب ضعف و گزگز بازو و دستها می شود.

در مطالعه ای که کالج بسیمونز در آمریکا، در قالب یک برنامه درمان فیزیکی انجام داد، مشخص شد که بچه های دانش آموز، کوله پشتی های بیش از حد سنگین نسبت به وزنشان حمل می کردند. در این مطالعه وزن کوله پشتی ۳۴۵ دانش آموز کلاس پنجم تا سوم راهنمایی اندازه گیری و نسبت به وزن وی ارزیابی شد. این مطالعه نشان داد که ۵۵ درصد دانش آموزان وزنی بیش از ۱۵ درصد وزن بدنشان حمل می کنند.

در مطالعه دیگری در آمریکا از ناراحتی های سفتی و دردناکی عضلات گردن و صدمات درازمدت به سیستم استخوانی در دانش آموزان مدارس که بالغ بر ۴۰ میلیون نفر هستند، صحبت به میان می آیند.

انجمن کایروپراکتیک انتاریو در کانادا، معتقد است شاگردان مدارس ابتدایی نبایستی بیش از ۱۰ درصد وزن بدنشان بار حمل کنند و در مورد شاگردان دبیرستانی این نسبت نبایستی بیش از ۱۵ درصد وزن بدن باشد. بنابراین یک بچه ۸۰ پوندی نباید بیش از ۸ پوند حمل کند. این انجمن در مورد انتخاب کیف می گوید: از سبک ترین جنس مثل وینیل (Vinyl) یا کاموایی باشد.

بالای کوله پشتی نباید بالاتر از شانه ها قرار گیرد باید پهنایی معادل ۲ اینچ (۵ سانت) داشته باشد و نباید دور بازو جمع شود، یا در ماهیچه های شانه و بازو فرورفته و روی اعصاب منطقه تاثیر بگذارد.

بندهای کمری کیف (کوله پشتی) باید بتواند ۵۰ تا ۱۰ درصد وزن را از روی شانه و ستون مهره ها به استخوان لگن انتقال دهد، تا فشار روی استخوانها و مفاصل و ماهیچه ها مساوی شود. دانش آموزان باید چیزهای سنگین تر را نزدیک به محور مرکزی بدن طوری که نزدیک به مرکز ثقل بدن باشد قرار دهند. کوله پشتی خیلی سنگین که خیلی پایین نیز قرار گیرد، فرد را به جلو خم کرده و فشار بیش از حدی را به پشت وارد می آورد.

برای اجتناب از صدمه به ستون مهره ها باید هر دو بند را بر دوش انداخت. برای برداشتن و پوشیدن کوله پشتی بهتر است اول آن را روی یک میز (میز تحریر) هم سطح کمر قرار داده و بعد آن را به پشت خود بلغزانید.

پیام:

شاگردان مدارس ابتدایی نبایستی بیش از ۱۰ درصد وزن بدنشان بار حمل کنند انجمن کایروپراکتیک انتاریو کانادا

نحوه حمل صحیح کوله پشتی

لوری تاسل، رییس انجمن کایرو پراکتورهای استرالیا نیز در مقاله ای به والدین در مورد وزن کوله پشتی هایی که بچه ها حمل می کنند، هشدار می دهد و معتقد است ۷۰ درصد بچه مدرسه ای ها در اثر حمل بار سنگین، طراحی بد کوله پشتی ها و نحوه حمل ناصحیح آنها در معرض مشکلات ستون مهره ای قرار دارند. او معتقد است بسیاری از ناراحتی های ستون فقرات در بزرگسالان و حتی سالمندان در اثر صدمات دوران کودکی است. او می گوید ما معتقدیم بچه ها روز به روز کیف های سنگین تری به مدرسه حمل می کنند.

در مطالعه دیگری در ایتالیا به این نتیجه رسیدند که ۸/۳۴ درصد از بچه مدرسه ای ها حداقل هفته ای یک بار کیفی بیش از ۳۰ درصد وزن بدنشان حمل می کنند و این مقدار بیش از حد استاندار است.

محققین شواهد روزافزون دردهای پشت محصلین را دلیل محکمی برای لزوم ایجاد محدودیت در وزن کوله پشتی های آنها می دانند. یافته های این تحقیق نشان داد ۱۲ درصد دانش آموزان مورد مطالعه وزنی بیشتر از ده درصد وزن بدن خود را حمل می کنند. این امر در مقایسه با مطالعات مشابه که در ایتالیا و استرالیا و حتی در آمریکا صورت گرفته و نشان داده شده ۳۰ تا ۵۰ درصد دانش آموزان مدارس ابتدایی بیش از ده درصد وزن بدنشان بار حمل می کنند. (۴،۵،۹) درصد نسبتا پایینی بوده و نشان می دهد علی رغم شکایات مکرر والدین دانش آموزان اکثر آنها کیف های سنگینی حمل نمی کنند. دلایل زیادی نیز در این مورد می توان بیان کرد.

برنامه های درسی و روشهای آموزشی در کشور ما به صورتی نیست که نیاز به ماشین حساب یا رایانه دستی و غیره داشته باشد و برنامه های مدرسه اجازه آوردن اسباب بازی یا حتی لباس اضافی و کفش جهت تعویض وغیره را که در کیف مدرسه دانش آموزان آمریکایی یافت می شود را نمی دهد.

اما از دلایل دیگر پایین بودن نسبت وزن کیف مدرسه به وزن بدن دانش آموزان در شهر همدان و اغلب شهرهای کشور را این می دانیم که خانواده ها رغبتی برای آماده سازی تغذیه نداشته و پول آن را در اختیار دانش آموز قرار می دهند و این دانش آموز است که نوع تغذیه خود را بر حسب مواد موجود در بوفه مدرسه انتخاب می نماید. اینجا نیز مراقبین بهداشت مدارس باید هوشیارانه درباره ارزش مواد غذایی به دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی شهر همدان ۲۵۰ گرم و پسران دانش آموز ۱۸۲ گرم بار اضافی مسلما وزن کتاب، دفتر و لوازم التحریر اضافی است که با خود به مدرسه می برند اما نکته دیگری که حایز اهمیت است این که در مقایسه بین دو جنس دانش آموزان دختر حدود ۳۱۴ گرم بیش از پسران بار به مدرسه می برند و البته چون این امر درمورد میانگین وزن کیف هایی که باید طبق برنامه کلاسی به مدرسه بیاورند نیز صدق می کند. اولیای مدارس معلمان محترم باید توجه بیشتری نشان داده و در این مورد مراقبت نمایند که برنامه درسی دختران با پسران تفاوت نداشته باشد اما در مورد سن دانش آموزان می توان متذکر شد که ۷ ساله ها (کلاس اولی ها) ۲۰۰ گرم بیشتر از کلاس دومی ها (۸ ساله ها) وزن حمل می کنند. وزن کیفی که ۷ ساله ها طبق برنامه کلاسی خود حمل می نمایند نیز ۱۱۶ گرم بیشتر از کیفی است که ۸ ساله ها طبق برنامه کلاسی حمل می کنند. در اینجا نیز باید به والدین آموزش داده شود تا مراقب پرکردن کیف مدرسه فرزند خود باشند.

وزن کیف مدرسه باید متناسب با وزن دانش آموز باشد

متخصصان هشدار می دهند برخی از دانش آموزان کیف مدرسه خود را بسیار پر و سنگین می کنند و در پی آن دچار خستگیهای مفرط و حتی دردهای ناحیه پشت می شوند .

به گزارش سلامت نیوز به نقل آکادمی ارتوپدی آمریکا، بررسی ها نشان داده دانش آموزانی که کیف سنگین و بزرگی را با خود به مدرسه می برند و بر می گردانند، دچار عوارض بسیاری می شوند . این عوارض از خستگی تا دردهای کمری و در طولانی مدت تاثیر بر انحنای کمر می باشد.

بنابر همین گزارش متخصصان اعلام کرده اند که اندازه و وزن کیف باید متناسب با وزن و جثه دانش آموز باشد و در هنگام حمل حداقل ۵ سانتیمتر از کمر بالاتر قرار گیرد.
در عین حال وزن کیف مدرسه باید بین ۱۵ تا ۲۰ درصد وزن دانش آموز باشد و چنانچه بیشتر از آن باشد موجب خستگی و دردهای ناحیه پشت می شود. برای مثال اگر دانش آموزی ۴۰ کیلوگرم وزن دارد وزن کیف مدرسه وی باید بین ۵/۵ تا نهایتا” ۸ کیلوگرم باشد نه بیشتر.

در ضمن در هنگام بر داشتن کوله ها نیز باید اول زانوها را خم کنند و سپس کوله را برداشته و روی شانه ها قرار دهند نه اینکه کمر را خم کنند و بعد هم با یک دست آن را حمل کنند.

زیانهای حمل کیف سنگین برای دانش آموزان تحقیقات پزشکان نشان می دهد، درد گردن از جمله عوارض حمل کیف سنگین برای دانش آموزان است.بر اساس تحقیقات دانشمندان در دانشگاه بوستون آمریکا ، ۸۵ درصد دانش آموزانی که تحت آزمایش و معاینه قرار گرفته اند به سبب حمل کیف های سنگین که به کمر آنها آویزان می شود دچار درد گردن و کمر شده اند.بر اساس این تحقیقات بیشتر این دردها به صورت احساس خستگی و درد در کتف ها و مهره های پایین کمر و گر دن خود را نشان می دهد.

پزشکان به دانش آموزان توصیه کردند، برای جلوگیری از این عوارض وزن کیف مدرسه نباید از ۱۰ تا ۱۵ درصد وزن دانش آْموز تجاوز کند. یکی دیگر از راههای جلوگیری از بردن کیف و کتاب زیاد در یک روزبه مدرسه تنظیم برنامه درسی صحیح توسط مدیران می باشد بدین روش که دروسی مانند ورزش، هنر، املا و انشا در مابین سایر دروس قرار گیرند.

راهکارها و پیشنهادها
۱- تشویق دانش آموزان برای شرکت در کارهای گروهی و کوشش در جهت یادگیری مشارکتی
۲- تنظیم برنامه های صحیح آموزشی
۳- تاکید بر یادگیری در گروه و گروه گرایی
۴- ترغیب دانش آموزان در جهت انجام کارهای عملی و کارگاهی

نتیجه‌گیری

همکوشی بیش از محیط‌های مبتنی بررقابت و فردگرایی ایجاد انگیزه می‌کند اعضای گروهها از یکدیگر می‌آموزند تعامل با یکدیگر در مقایسه با روشهای مطالعه‌ی جدا از دیگران ایجاد شناخت و ترکیبات بیشتر اجتماعی و خلق فعالیت‌های بیشتر عقلی می‌کند که سبب افزایش یادگیری می‌شود شرکت در کارهای گروهی برخود شکوفایی از طریق احساسی می‌افزاید. دانش‌آموزان با افزایش توان خود برای کار ثمر بخش با یکدیگر می‌توانند به تجربه در تکالیفی پاسخگو باشند که در گروه برآنها فعالیت داشته‌اند به عبارتی دیگر هرقدر دانش‌آموزان فرصت کار بیشتر بیابند، آن‌کار را بهتر انجام داده و از مهارت بیشتری برخوردار می‌شوند.

یادگیری مشارکتی و بهره‌گیری از وسایل آموزشی یکی از روش‌های مفید در آموزش و تدریس است که در این روش شاگردان به صورت گروهی با یکدیگر همکاری می‌کنند و یک روش یادگیری شاگرد محور است که در آن شاگردان خود فعالانه به جستجوی مسأله و حل آن می‌پردازند و معلم در این فرآیند نقش راهنما ایفا می‌کند. یادگیری مشارکتی علاوه بر تأثیر مثبت که بر پیشرفت تحصیلی دارد، در سایر ابعاد شخصیتی انسان نیز مفید است و یکی از این ابعاد را می‌توان بعد اجتماعی انسان نام برد. که بعد اجتماعی (مهارت‌های اجتماعی) و ارتباطات میان فردی اکتسابی است و به طور مسلم خانواده و مدرسه در رشد این مهارت نقش اساسی دارند و یادگیری مشارکتی، مهارت‌های اجتماعی مانند روحیه همکاری، مسئولیت‌پذیری و… را در بین شاگردان تقویت می‌کند و مسئولان و دست‌اندرکاران تعلیم و تربیت باید زمینه تشکیل گروه‌های مشارکتی فرآیند آموزش را از طریق یادگیری مشارکتی فراهم سازند و مدیران و مربیان را در جهت اجرای این روش در مدارس آموزش دهند.یکی دیگر از راههای جلوگیری از بردن کیف و کتاب زیاد در یک روزبه مدرسه تنظیم برنامه درسی صحیح توسط مدیران می باشد بدین روش که دروسی مانند ورزش ، هنر ، املا و انشا در مابین سایر دروس قرار گیرند.

منابع و مآخذ:
۱- فضلی خانی، منوچهر. (۱۳۸۱). راهنمای عملی روش‌های مشارکتی و فعال در فرآیند تدریس. تهران. انتشارات مؤسسه فرهنگی منادی تربیت.
۲- کوئن، بروس. ترجمه‌ی محسن ثلاثی. (۱۳۸۵). درآمدی به جامعه‌شناسی، تهران- انتشارات فرهنگ معاصر.
۳- ذوفن، شهناز. لطفی پور خسرو. (۱۳۷۸) تولید و کاربرد مواد آموزشی. تهران- انتشارات کارون.
۴- اسلاوین، رابرت. ترجمه فاطمه فقیهی قزوینی.(۱۳۷۱). جمع‌بندی تحقیقات انجام شده پیرامون یادگیری مشارکتی. فصلنامه تعلیم و تربیت. سال ۸: شماره ۲، تابستان ۷۱٫
۵- جویس، بروس و ویل، مارشال. ترجمه محمدرضا بهرنگی (۱۳۸۱). الگوهای جدید تدریس. تهران: انتشارات کمال تربیت.
۶- سیف، علی اکبر (۱۳۸۰). روانشناسی پرورشی. تهران: انتشارات آگاه.
۷- شریعتمداری، علی (۱۳۷۷). رسالت تربیتی و علمی مراکز آموزشی. تهران: انتشارات سمت.
۸- صیرفی، نیلوفر. (۱۳۷۶). تأثیر روش تدریس توأم با همکاری بر پیشرفت تحصیلی.



بدون دیدگاه

نقد و بررسی

مهمترین اخبار