“کۆبانێ”، جنبش کوردستان و آزمونی تاریخی برای کوردان / عرفان زمردی

“کۆبانێ”، جنبش کوردستان و آزمونی تاریخی برای کوردان / عرفان زمردی

“کۆبانێ”، جنبش کوردستان و آزمونی تاریخی برای کوردان / عرفان زمردی

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ با روی کار آمدن حکومت عبدالکریم قاسم در عراق و تعامل سازنده‌ وی با جنبش آزادی خواهانه‌ کوردستان،و در راس آن رهبریت کاریزماتیک جنبش،مرحوم ملا مصطفی بارزانی،پنجره‌ امیدی بروی کوردها و کوردستان گشوده‌ شد. اما زیاد طول نکشید این تعامل سازنده‌ به‌ تقابل ویرانگر مسبوق به‌ سابقه ‌ و بلکه‌ بسیار خشن تر از پیش در مواجهه‌ با جنبش کوردها تغییر یافت!

 

در خصوص چرایی و چگونگی این رخداد،تحلیلهای فراوانی صورت گرفته‌ است؛که‌ هر کدام به‌ نحوی از انحاء می تواند ناظر به‌ بعدی از ابعاد پیچیده و تودرتوی این ماجرای تاریخی باشد.اما آنچه‌ در این میان به‌ تصور نگارنده‌ به‌ ویژه‌ برای امروز جنبش کوردها و کوردستان، درس آموز و پندپذیر می تواند باشد ‌و واقع بینانه‌تر می نمایاند، نگاه‌ و تحلیل رهبر اقلیم کوردستان،مسعود بارزانی است که‌ چون رهبری کارکشته‌ و آزمون دیده‌ انگشت روی نکته‌ای جوهری گذاشته‌ است.

 

بارزانی در سرآغاز بخش نخست از جلد سوم کتاب بسیار ارزشمند ” بارزانی و جنبش آزادی خواهی کورد ” که‌ در آن به‌ حوادث شورش ایلول کوردستان پرداخته‌ است می نویسد:

 

مسعود بارزانیبر خود لازم می دانم به‌ این نکته‌ اذعان کنم که‌ در بسیاری موارد با حکمت و درایت و آینده‌نگری با عبدالکریم قاسم و حکومت وی تعامل نکردیم.شتابزدگی،بی درایتی و خودسری در بسیاری از کارها و تصمیمات ما کاملا مشهود بود؛ما تهدیداتی که‌ حکومت قاسم را به‌ شدت تهدید می کرد نادیده‌ انگاشتیم،گاه‌ چون دولتی موازی در چارچوب دولت عمل می کردیم و با این کار موجبات ترس و بیم عبد الکریم قاسم از آینده‌ مورد تهدید وحدت عراق را فراهم کردیم و بدین ترتیب بهانه‌ و دستاویزی قوی در اختیار نژادپرستان فاشیست و شووینی فرصت طلب پیرامون وی قراردادیم که‌ دشمنی و کینه‌ای فوق العاده نسبت به‌ ملت کورد و خواسته‌های ملی کوردها در دل داشتند.آنان از آن بهانه‌ و دستاویز به‌ خوبی استفاده‌ کردند و موفق شدند عبدالکریم قاسم را به‌ جبهه‌ و جناح خود متمایل کرده‌، دیوار بی اعتمادی میان وی و ملا مصطفی‌ بارزانی ایجاد کنند تا سرانجام توانستند از این شکاف بهره‌ برداری کرده‌ توطئه‌ای علیه‌ وی تدارک دیده‌ با کودتا عبدالکریم و حکومتش را سرنگون کنند.بی گمان اگر این شکاف ایجاد نمی شد و بارزانی و کوردها در کنار عبدالکریم قاسم باقی می ماندند بسیار بعید بود چنین کودتایی به‌ سرانجام برسد.

 

بارزانی همچنین اشاره‌ می کند که‌ کوردها با فاصله‌ گرفتن از عبدالکریم قاسم عملا میدان را برای نژادپرستان شووینیست خالی گذاشتند و آنان نیز خلاء سیاسی ایجاد شده‌ را پر کرده‌،بازی را به‌ سود خود رقم زدند!(ص۱۱و۱۲) ناگفته‌ پیداست که‌ سقوط عبدالکریم قاسم به‌ درجه‌ نخست به‌ زیان جنبش کوردستان انجامید و تنها برنده‌ این بازی فاشیستهای نژادپرست عراق بودند که‌ تا فروپاشی صدام حسین همچنان در قدرت ماندند و در این مدت چه‌ هزینه‌های گزافی به‌ ملک و ملت ما تحمیل گشت!

 

بخشی از اهمیت این نکته‌ از آن روی می تواند باشد که‌ بارزانی، رهبران جنبش کوردستان در آن برهه‌ی‌ زمانی، که‌ خود و پدر و برادر مرحومش نیز از آنان و بلکه‌ سروگردن جنبش محسوب می شدند را در آن ماجرا مقصر می داند و مسئولیت آن بخش از اشتباهات را که‌ به‌ گردن آنان می افتد با شهامت و جسارت قابل تقدیر به‌ عهده‌ می گیرد و به‌ جای مرحوم پدر و برادرش نیز حلالیت می طلبد!(ص۲۸) این مهم در تاریخ پر فراز و نشیب کوردها مسبوق به‌ سابقه‌ نیست که‌ رهبری با آنچنان جایگاهی،چنین جسارتی داشته‌ باشد؛آنچه‌ تا کنون دیده‌ و تجربه‌ کرده‌ایم این است که‌ نه‌ تنها رهبران کورد بلکه‌ عمده‌ رهبران شرق همواره‌ در توجیه‌ عدم موفقیتهای جنبش ها، فرافکنی کرده‌ و قصورهای احتمالی را به‌ عهده‌ی این و آن انداخته‌اند!

 

امروز بحران کوبانی نمادی از مظلومیت ملتی چهل میلیونی است که توسط استعمار پیر و مکار انگلیس، پارچه‌ پارچه‌ شده‌ و اینک، محروم از حق تعین سرنوشت از سوی گروهک سیاه‌جامگان کوته‌فکر کوردل داعش نام، مورد تعرض قرار گرفته‌ است؛ملتی مسلمان که‌ بی گمان از این مدعیان نادان بازی خورده‌، بسی بیشتر حقیقت دین را فهمیده‌اند که‌ این چنین جوانمردانه‌ از آب و خاک و نیشتمان و کرامت خود محافظت می کنند. اما در این میانه‌ این قدرتهای منطقه‌ایی و جهانی هستند که‌ بی باک از قربانی شدن یک شهر و یک ملت،مطامع سیاسی و اقتصادی خود را جستجو می کنند.اکنون برخی ها در پناه‌ بحران آفرینی در کوبانی، حصاری امنیتی وحاشیه‌ای امن برای خود تدارک دیده‌اند و به‌ اصطلاح توپ را به‌ میدان دیگری حواله‌ نموده‌اند.

 

داعش در عمر کوتاه‌ نکبت بار خود و از بدو تولد نامیمونش تاکنون همواره‌ علیه‌ انقلاب مردمی و آزادی خواه‌ ملت مظلوم سوریه‌ قد علم کرده‌ است و تا حد زیادی هم در انحراف نگاه‌ جهانی به‌ انقلاب مردم سوریه‌ موفقیت فرا چنگ آورده‌ است و اینک بعد از حمله‌ به‌ اقلیم کوردستان، نوک پیکان حملاتش را مستقیم متوجه کوبانی و غیر مستقیم متوجه‌ ترکیه‌ نموده‌ است تا به‌ خیال خام خود، رژیم بعثی سوریه‌ را بیش از این در حاشیه‌ امن قرار دهند!

 

اما پرسش راهبردی برای کوردها این است که‌ آیا آنان در دام بشار و تله‌ی داعش خواهند افتاد؟!

 

آیا از حادثه‌ تلخ شکست جنبش ایلول و از درایت و ذکاوت تاریخی رهبر خود، بارزانی که‌ در این اذعان جسورانه‌ جلوه‌گر است بهره‌ی کافی و وافی خواهند برد؟! و در سایه‌ی چنین تجربه‌ی تاریخی گرانسنگی از دو دستاورد مهم جنبش کردها در یک قرن اخیر(استقرار حکومت اقلیم کوردستان و گشودگی پنجره‌ دمکراسی و صلح و آشتی با کوردها در ترکیه‌) محافظت و پاسداری می کنند؟
یا اینکه‌ از بتن و متن حادثه‌ غفلت می کنند و به‌ حاشیه‌ می پردازند؟

 

آیا هیچ اندیشیده‌اند که‌ مثلث شوم توطئه‌ علیه‌ کوردها،متشکل از ترکیه‌،سوریه‌ و عراق با اردوغان و حزب عدالت و توسعه، ترک برداشته‌ و یک ضلع آن در دهه‌ اخیر- به‌ هر دلیلی که‌ فرض کنیم -به‌ هم پیمانی با کوردها روی آورده‌ است و گر نه‌، بشار اسد که‌ به‌ اتکای روسیان و داعشیان، هنوز سر جای خود نشسته‌ است و امثال نوری مالکی ها نیز با همه‌ تفاوتهای صوری که‌ با صدامیان دارند نسبت به‌ کوردها و مطالبات آنان‌ تفاوت جوهریی با صدامیان ندارند؟! و اینک تضعیف و تخریب اردوغانیان به‌ سود کدام طرف معادله‌ است؟! کردان و مطالبات برحقشان یا بعثیان بشاری و صدامی در عراق و شام(داعش) یا آتاتورکیان در کمین نشسته‌ی کوردستان!!

 

مگر بدیل اردوغان و عدالت و توسعه‌ در ترکیه‌ و خارج آن چه‌ کسانی هستند؟ که‌ بایستی برای خوش خدمتی به‌ آنان،کوردها به‌ آب و آتش زنند؟! مگر همانها نیستند که‌ بیش از هشتاد سال تمام، تحت لوای علمانیت آتاتورکی، ماهیت و هویت ملت کورد را نشانه‌ گرفتند؟!(بدیل عبدالکریم قاسم،که‌ نهایتا و در اوج قله‌ قساوت به‌ صدام انجامید را نیز فراموش نکنیم)

 

چرا توقع بیش از حد معقول از این و آن داشته‌ باشیم؟!

 

مگر ما دنبال منافع و مصالح ملت خویش نیستیم؟ که‌ متوقع باشیم دیگران چنین نباشند؟!مهم این است که‌ منافع ملت ما اکنون و در این شرایط بحرانی، بویژه‌ درکوردستان ترکیه‌ و اقلیم کوردستان با منافع دولت کنونی ترکیه‌ گره‌ خورده‌ است که‌ خوشبختانه‌ منافع آنان نیز در این سوی دیده‌ شده‌ است و اینک بدخواهان، اینجا و آنجا به‌ هر دری می کوبند که‌ این معادله‌ را به‌ هر قیمتی که‌ شده‌ تغییر داده‌ به‌ نفع خود رقم زنند؛ که‌ بی گمان بحران کنونی کوبانی تلاشی در این راستاست و هوشیاری رهبران اقلیم کوردستان و در راس آن بارزانی ودولت ترکیه‌ تا این لحظه‌، فرصت را از کف دشمنان ربوده‌ است؛ که‌ امید است همچنان موفقیت در دوستی ملتهای منطقه‌ رقم خورد و گر نه‌ داعش، گردوخاکی چند روزه‌ست و فروخفتنی؛ آنچه‌ ماندگار است کوبانی است و جنبش آزادی خواهانه‌ی کوردستان و آزمونی تاریخی برای کوردان

 

برای داعش/بۆ داعش

 

ئەی موسڵمان ناوی دزوو جەردە
دڵم لە کارو کردەت،پڕ لە خوێن و پڕ دەردە
خۆت لێ ناو ناوین مسوڵمان…
هێرش دەکەیتە کوردستان
خاکی پڕ گەوهەری کوردان
شەرم بتگرێ لەو ناوە
ئەی بێ شەرمی دزو جەردە
دەمامک لەسەر روومەتت بەردە
لە خوداو لە پێغەمبەر وتە کەم کە
تۆ چیت داوە لەو ناوە
چەتە بازی دزو جەردە
ناوی دینت لە خۆ ناوە
تۆی هۆی بێ دینی لەم ناوە



۵ دیدگاه

    مخاطب مهر ۲۳, ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۰
    0
    0

    درود بر شما حقیقتاً مسأله‌ای تاریخی و بسیار مهم را اشاره کرده‌اید. امید است که تاریخ برای ما روشنگر باشد. درو.د بر شما آقای زمردی بزرگوار

    حه یده ر غولامی مهر ۲۲, ۱۳۹۳ - ۰۹:۰۴
    0
    0

    کاکه عرفان گیان ده س وه ش
    حه‌رچن ئی هه‌میره ئاوی فره‌ته‌ره وازو، به‌لام باسه‌که‌ت به وردی و ژیرانه شی که‌رده‌نه‌و. جه خودایم گه‌ره‌کا هه‌میشه ده‌مراسو هه‌قی و راسی بی و، جه لار و ویری نارازی بی

    ناشناس مهر ۲۱, ۱۳۹۳ - ۰۸:۲۷
    0
    0

    با سلام زودتر ازاین منتظر بودم دراین رابطه مطلبى بنویسىد ، خوب توضیح دادید با تشکر از شما ،به امید آن روز حق به حق دار رسیده وبراى مردم دو به هم زنى هاى بعضى رو شود . ان شاءالله

      بیننده مهر ۲۱, ۱۳۹۳ - ۱۸:۵۲
      0
      0

      نوشته ها هم چون خودش زمردی است.

        kurd دی ۲۸, ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۲
        0
        0

        آقای زمردی،یک انسان فرهنگ دوست است.کمتر کسی از جوانان ما.این ویژه گی را دارد

نقد و بررسی

مهمترین اخبار