مردم و مصلحان! / جلیل بهرامی نیا 
پاوه پرس

مردم و مصلحان! / جلیل بهرامی نیا

مردم و مصلحان! / جلیل بهرامی نیا

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ تجربهٔ تاریخی نشان می دهد که مردم معمولاً دوستدار خودساختگان و صالحان و دشمن جامعەسازان و مصلحان بودەاند؛ پیامبر ما، صلی‌الله‌علیه‌وسلم، پیش از بعثت، فردی وارسته و خودساخته و لذا دوست داشتنی و گرامی بود؛ امّا همین که به پیامبری برگزیده شد و به اصلاحگری و فرهنگ سازی پرداخت، آماج انواع دشمنی ها قرار گرفت و به جادوگری، دیوانگی و قدرت طلبی متّهم گشت!

پارسایان تقوای گریز دارند و کاری به کار خلق ندارند؛ امّا مصلحان تقوای ستیز را نیز به فضیلت قبلی می افزایند و به دستگیریِ درآمیخته با مچگیری می پردازند و آرامش اشخاص و جوامع را بر هم می زنند و تنِ فرهنگ و آداب آنان را به تیغ جرّاحی می سپارند و خلق را بر ترازوی نقد و اصلاح می نشانند و قلب عوام را می رنجانند و تخت خواص را می لرزانند و لذا، صد بلای بد روی سوی آنان می نهد و خشم ها و اشک ها و رشک ها همانند آبِ ابرها و مَشک ها، بر سرشان فرو می ریزد و از مزاحمت و ممانعت آنها، ناله ها و شکایت ها بر می خیزد!

از همین روست که لقمان حکیم با آن فرزانگی مخصوص خویش، بلافاصله پس از تشویق فرزندش به اصلاحگری، ضرورت شکیبایی و استقامت را پیش می کشد و آن را رمز کامیابی و یکی از لوازم گذشت ناپذیر این مسیر می شمارد!

صلاح و خودساختگی گر چه ستودنی و لازم است، امّا کافی نیست و پایداری و بالندگی جامعه فقط با وجود و فعّالیت مصلحان میسّر است و فعّالان و خادمان حوزهٔ عمومی، گوهرهای کاروان بشر و پاسبانان سلامت اجتماع اند و فقدان یا حذف آنان، آژیر مرگ جامعهٔ بشری است:

﴿وَمَا کَانَ رَبُّکَ لِیُهْلِکَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ﴾ [هود: ١١٧]: و پروردگارت هرگز  بر آن نبوده است که شهرهایی را که ساکنانشان اصلاحگر باشند، به ناحق ویران و نابود کند.

چنان که می بینیم خدای متعال، وجود مصلحان، و نه صالحان، را ضامن بقای جوامع می داند!

اکنون در می یابیم که چرا صاحبدلِ معاصرِ شیخ شیراز، مصاحبت اهل طریقت را بشکست و خانقاه را به مدرسه فروخت و به جای اینکه گلیم خویش از موج به در بَـرَد، نقش منجی و تیم نجات غریق را اختیار کرد تا جهد کند که بگیرد غریق را!



۳ دیدگاه

    صلاح دی ۱۸, ۱۳۹۵ - ۰۰:۱۴
    0
    0

    آن یکی فقط مسئولیت خویش پذیرد و این یکی غصه عام خورد
    آن یکی تنها به بهشت رود و این یکی تنهایی به مزاقش خوش نیایید.
    اگرچه ضرورت دومی بودن آبدیده شدن درکوره اولی است. درواقع اولی گل یاسی است که نشکفته و دومی گل یاس شکفته در یک غروب تابستان است که شامه همه اطرافیان را می نوازد.
    دور بر همه مصلحان صالح آنانکه از دروازهای مصلحت عبور کرده و درپی اصلاح اند. آنانکه مسیر اصلاح را می شناسند و اگر تخریبی هم می کنند میدانند چگونه مرمتش سازند. . امان از داعیه داران اصلاح و مصلحان غیر صالح…

    مسعود مرادی (داریان) دی ۱۷, ۱۳۹۵ - ۲۰:۴۵
    1
    1

    با تشکر از استاد بهرامی نیا، واقعا مطلب جالبی بود. پایدار و مستدام باشید و الله متعال امثال شما مصلحان را در جامعه بیشتر کند.

      جلیل بهرامی نیا دی ۲۰, ۱۳۹۵ - ۰۹:۲۳
      0
      0

      باسلام و احترام متقابل!بابت اهتمام به نوشته ام و ابراز لطفتان،صمیمانه سپاسگزارم!

نقد و بررسی

مهمترین اخبار