تعطیلی انجمن های فرهنگی ادبی شهرستان پاوه در بی تدبیری مسئولین ارشاد

تعطیلی انجمن های فرهنگی ادبی شهرستان پاوه در بی تدبیری مسئولین ارشاد

تعطیلی انجمن های فرهنگی ادبی شهرستان پاوه در بی تدبیری مسئولین ارشاد

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ نهادهای فرهنگی مدنی در ایران و از جمله در کردستان از آغازگران پروسه مردمی کردن فعالیت های دولت ها در حوزه های فرهنگی ادبی هنری هستند و در این میان انجمن های فرهنگی ادبی و کانون های شاعران و نویسندگان در بین دیگر انجمن ها و احزاب فرهنگی ، سیاسی و اجتماعی آوانگارترین و شاخص ترین بوده اند . اگر تاریخ احزاب و انجمن های مدنی ایران را ورزق بزنید ، در می یابید شاعران و نویسندگان و هنرمندان در ایران طی صد سال اخیر و بعد از مشروطه ، بیشترین هزینه جانی و مالی را داده اند و سرنوشت صمد بهرنگی ها و محمد مختاری ها نمونه ی کوچکی از بسیاران است .

به مناطق کردنشین بر می گردیم که انجمن های فرهنگی آن مظلوم تر از دیگر مناطق ایران اند و شاعران و نویسندگان و هنرمندان استان کرمانشاه و اختصاصاً شهرستان پاوه نه تنها مظلوم بلکه از فراموش شدگانند و کسی برای تلاش های فرهنگی آنها تره هم خورد نمی کند و بهایی نمی دهد .

قدیم ترین تلاش ها برای راه اندازی انجمن فرهنگی ادبی در استان کرمانشاه بعد از انقلاب به شاعران و نویسندگان شهرستان پاوه بر می گردد . جمعی کوچک اما توانمند از شاعران و پژوهشگران پاوه که مرحومان محمد یوسف رسول آبادی و غازی خلیلی از سرآمدان آن بوده اند ، توانستند در کمتر زمانی محیطی صمیمی و تاثیر گذار از شاعران شهر پاوه را با همراهی کاک محمد رشید امینی ، هادی سپنجی ، مومن یزدانبخش ، فریدون بهرامی و … فراهم آورند که دستاوردهای ارزشمندی با برگزاری همایش ها و شب شعرهای مختلف به مناسبت های گوناگون و کتاب های خوبی از جمله دیوان “میرزا عبدالقادر” و ” خزانی هه له بجه” که مجموعه ای از اولین شعرهای سروده شده توسط شاعران پاوه بود را چاپ و منتشر نمایند. لازم به یادآوری است کتاب “خزانی هه له بجه” اولین اثر منتشر شده آن سالهاست که در کردستان ایران چنین تلاش بی سابقه ای بوده است .

همین جمع کوچک اما تاثیرگذار در آغازینه ی سال های ۱۳۶۴ و ۶۵ تلاش می کنند که جلسات و فعالیت های خود را رسمی تر نموده تا بتوانند هم از ردیف بودجه و اعتبارات ادارات فرهنگی استفاده کنند و هم اقدام به آموزش سیستماتیک نسل جدید و آینده با برگزاری کارگاه های آموزشی و کلاس های فرهنگی ادبی بزنند اما تلاش های این جمع فرهیخته بیش از ۲۰ سال طول کشید اما به سرانجام نرسید تا اینکه شاگردان این جمع و نسل بعدی شاعران و نویسندگان پاوه ای همت نمودند و بعد از تلاش شاید ۱۰ ساله توانستند مجوز فعالیت انجمن فرهنگی ادبی هنری را از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه گرفته و در ادامه در اداره کل ثبت شرکت ها ، انجمن ها و موسسات استان کرمانشاه ثبت نمایند و در روزنامه رسمی کشور به سمع و نظر همگان برسانندو به یک نوعی به مردم ابلاغ کنند اما ادارات و ارگان های شهرستان پاوه بعد از یک سال که از مجوز و ثبت این انجمن می گذرد ، هنوز از وجود چنین انجمنی اطلاع ندارند و یا اینکه با بی تفاوتی و بی مسئولیتی به آن و اعضایش وقعی نمی نهند و با شایعات متعدد عدّه ای از خدا بی خبر و ناآگاه فضایی از ابهام و نگرانی را برای دو طرف ایجاد نموده اند که عملاً فعالیت های انجمن را به چالش کشیده و به تعطیلی ناخواسته کشانده اند .

انجمن قلم معاصر کورد در واقع حاصل تلاش ها و زحمات ۳۰ ساله ی شاعران و نویسندگان پاوه است . عُصاره این تلاش ها در فعالیت های امروز انجمن دیده می شود و حضور جمعی فرهیخته از نسل دوم و سوم شاعران و نویسندگان پاوه در این انجمن باعث شده این انجمن در میان انجمن های فرهنگی ادبی هنری مناطق کوردنشین و استان کرمانشاه شاخص بوده و متفاوت تر از دیگران عمل نماید .

اما چرا اداره ارشاد شهرستان و استان کرمانشاه از این انجمن حمایت نمی کنند ، سوالی است بی پاسخ که عملکرد ضعیف اداره ارشاد شهرستان پاوه در جلب و جذب هنرمندان و شاعران و نویسندگان آن را بیشتر عیان می سازد ؟ آیا اداره ارشاد شهرستان، فعالیت های انجمن های فرهنگی ادبی هنری را در راستای اهداف سازمانی خود نمی بیند ؟ آیا اداره ارشاد تاکنون برنامه راهبردی استراتژیک و برنامه های عملیاتی و اهداف و چشم انداز انجمن های فرهنگی ادبی را دیده و یا رصد نموده است ؟ آیا اداره ارشاد خود را مکلف و موظف به حمایت مادی و معنوی انجمن های فرهنگی ادبی می داند و بودجه و اعتبارات مالی را در طول برنامه سالیانه ی خود به آن ها اختصاص می دهد یا نه با بی تفاوتی از کنار آنها گذشته و صرفاً رفتاری رعیتی از آنها می طلبد و همچون اربابی قرون وسطایی از آنها فقط کار و بیلان کاری می خواهد ، بدون اینکه در راستای طرح تکریم ارباب رجوع و تکریم هنرمندان و شاعران و نویسندگان و افراد فرهیخته ی شهرستان گام بردارد ؟

آیا اداره ارشاد  انجمن های فرهنگی را حامی و همراه برنامه ها ، سیاست ها و اهداف خود می بیند تا اینکه مار در آستین پرورانده و آنها را دشمن خونی خود می داند ؟آیا اداره ارشاد باید مثل ماموران ساواک دوره رژیم شاهنشاهی هر روز آنها را با اتهام های واهی و حرف های باطل عده ای بیکار و ضد فرهنگ و ضد مردم و نهایتاً ضد ایران از خود براند و بی تفاوت از زحمات آن ها بگذرد ؟ به جرات می توانم بگویم اگر اهالی فرهنگ و هنر و ادبی در این شهرستان نباشند و فعالیت فرهنگی نکنند، اداره ارشاد به عنوان متولی اصلی فرهنگ هیچ حرفی برای گفتن ندارد .

اصلاً اگر شاعران و نویسندگان و هنرمندان نباشند ، اداره ارشاد می خواهد چه فعالیت و بیلان کاری ای ارائه نماید ؟ صاحبان اصلی این اداره و این سرزمین مردم و اهالی فرهنگ و هنرهستند و بدون همراهی هنرمندان و نویسندگان اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی صرفاً اداره سانسور خواهد بود و جز نوشتن چند نامه اداری و گزارش کلیشه ای حرفی برای گفتن نداشته و نخواهد داشت . مجموع دولت و وزارت ارشاد باید دست از سر فرهنگ و اهالی فرهنگ بردارند و صرفاً نگاهی نظارتی داشته باشد . وزارت ارشاد نمی تواند و نباید در اجرای فعالیت های فرهنگی خود را دخیل کند بلکه باید سیاست گذاری نموده و اجرا را به انجمن های فرهنگی ادبی سپرده و بودجه و اعتبارات را بر اساس برنامه ها و فعالیت های هر انجمن تقسیم و واگذار کند . به وزارت ارشاد توصیه می کنم که فرهنگ مردم را به مردم و نمایندگان آنها در انجمن بسپارد چرا که مردم فرهنگی از جنس خود می خواهند و از برنامه های فرهنگی کلیشه ای و آبکی مجموعه ی دولت و وزارت ارشاد ناراضی اند و دل خوشی از فرهنگ سفارشی و آمپولی و تزریقی ندارند .

به انجمن های فرهنگی هنری ادبی شهرستان نیز توصیه می کنم جدی تر و با برنامه به فعالیت بپردازند در فعالیت ها وحدت رویه داشته و همسو با سیاست های وزارت ارشاد گام بردارند . انجمن ها باید اساسنامه و آئین نامه ها و استراتژی و برنامه های عملیاتی سالیانه خود را تهیه و تدوین نمایند تا کارشناسان ادراه ارشاد آنها را رصد نموده و چشم انداز روشنی برای آنها ببینند.

اعضای انجمن های فرهنگی باید در فعالیت ها و مشارکت در کارهای انجمن جدی تر بوده و جمع گرایی را به فردگرایی ترجیح دهند و تمرین فعالیت جمعی و همگانی و دموکراسی نمایند تا رفتارهایی تشکیلاتی و جمعی از خود بروز داده و تک روی نکنند تا انجمن از مسیر خود خارج نشده و فعالیت های فرهنگی به طور تام و تمام به سوی رشد و توسعه فرهنگی مردم و منطقه و کشور جهت دهی و سمت و سو پیدا کنند .

بر انجمن های فرهنگ و اعضا و هیات موسسان آنها نیز انتقادهای زیادی وارد است اما اداره ارشاد اگر همسو و همدل و همگام با آن ها حرکت کرده می تواند همراهی انجمن ها را در راستای سیاست های خود ببیند .

دیگر انجمن های شهرستان پاوه همین سرنوشت را دارند و در بی مسئولیتی ها می سوزند . انجمن نسیم فرهنگ هورامان به دنیا نیامده و ثبت نشده دارد به تعطیلی کشیده می شود و یا اینکه تعطیل شده است . هیچگونه تحرّک فرهنگی در شهرستان از هیچ انجمنی دیده نمی شود و این سکوت می رود آتش زیر خاکستر باشد و سیلی به همراه داشته که به سود هیچ کس نیست و اگر بیاید ، همه ی ما را با خود می برد و در این میان فقط مردم ضرر می کنند و این سرزمین اهورایی بیشتر آماج تهاجمات فرهنگی بیگانگان خواهد بود و آن وقت است که دریغ و وااسفا و آوخ گفتن فایده ای ندارد و کاری از کسی ساخته نیست .

پیشنهاد می کنم اداره ارشاد و انجمن های فرهنگی در جلسه ای مشترک آشتی طلبانه و همدلانه به بیان دیدگاه ها ، انتقادات و پیشنهادات خود در راستای هدف متعالی خدمت به فرهنگ انسانی پرداخته تا شهری فرهنگی با مردمانی فرهیخته و فرهمند داشته باشیم و بتوانیم چشم انداز خوبی برای فرزندان و آیندگان ترسیم کنیم .

پیشنهاد می کنم اداره ارشاد در همسویی نمودن مردم و فرهیختگان آنها در انجمن های فرهنگی در اولین جلسه مشترک آشتی و همدلی دو همایش بزرگ دو روزه شامل ” پاوه در گذر تاریخ ” و همایش ” شاعر بزرگ کورد میرزا عبدالقادر پاوه ای ” را تعریف نموده تا فعالیت چشم گیر و وحدت رویه و اتحاد و همدلی را در بین اعضای انجمن های فرهنگی ادبی هنری تزریق نماید

و در ادامه شهری فرهنگی و شهروندانی دلسوز و دغدغه مند و هویت طلب داشته باشیم . امنیت عمومی و فرهنگ عمومی در وحدت رویه و اتحاد و همدلی همه آحاد مردم بویژه فرهیختگان و بزرگان قوم و اهالی فرهنگ و هنر به دست می آید .

اهالی فرهنگ و هنر و شاعران و نویسندگان و روشنفکران چراغ جامعه اند و در جهت دهی توده ی مردم نقش کلیدی و اساسی دارند، پس باید چراغ های جامعه را روشن نگه داشت و آن ها را تکریم نمود و احترام گذاشت تا جامعه ای مسئولیت پذیر و مدنی داشته و آرامش وآسایش را برای همگان به ارمغان آوریم .

محمد آشنا عباس منش
دانشجوی دکتری تخصصی زبان وادبیات فارسی
۹۶/۰۱/۲۵



۱۳ دیدگاه

    ناشناس فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۱۴:۴۷
    0
    0

    خانم میترا حسینی،خواهر عشایرمن،اینگونه تاختن به شهر نیکوی پاوه در شان دختر کوردی همچو شما نیست!!!
    نیم نگاهی به شهر همجوار بیندازید
    ایا در این شهر ها به اندازه نیمی از کارهای فرهنگی که در پاوه انجام شده است، انجا انجام شده ویا انجاسراغ دارید؟البته که نه!!
    به خاطر شعور وفرهنگ والای مردم هورامان ،اینبار با احترام نامتان را می برم
    باری دیگر چنانچه از اصطلاح پاوه خراب شده ومسخره!!در صحبتهایتان استفاده نمایید پاسخی عشایری واز جنس خودتان!! دریافت می نمایید .افتاد!!خیرپیش.

    حشمت امیری فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۱۴:۲۸
    0
    0

    اقای یوسفی به خدا دلمان خون است از این شهر و مردمان هزاررنگ و کارمندان ادارات . هرجا میری جواب سربالا میشنوی و کسی برای همشهریان احترامی نمیگذارد و هر اداره ای اگه پارتی نداشته باشی کارت انجام نمی شود. چرا مثل کبک سرتان را در برف گذاشته و کمبودها را نمی بینید. تا کی مردم پاوه باید حقارت ببینند و کمبودها را به جان بخرند. آسفالت خیابان ها را نگاه کنید تا دست اندازهایی که اسب مسابقات هم به زور میتواند از ان ها رد شود تا بی برنامه بودن ادارات فرهنگی مخصوصا ارشاداسلامی. چرا ارشاد دودستگی انداخته بین هنرمندان و شاعران مخصوصا بین هنرمندان موسیقی و شاعران و چند انجمن و خانه و موسسه از انها درست کرده و بینشان خاله بازی در میاورد.
    خدایا داد و دردمان را به کی بگوییم و کجا ببریم.
    .
    .
    .
    مدیریت سایت
    کاک حشمت عزیز ، همه چیز را سیاه وسفید نبینیم، خیلی چیزهای دیگری در این شهر وجود دارند که در جاهای دیگر وجود ندارد
    آسفالت خیابان مقطعی است چرا که واقفید عنقریب خیابان های سطح شهر روکش می شود، اداره ارشاد مثل هر جای دیگر نقاط قوت وضعف دارد اما اگر بخواهیم تمام کارکردهای آن را زیر سوال ببریم به خطا رفتیم
    کاک حشمت عزیز ما سرمان را زیر برف ننمودیم واز کمبودها غافل هم نیستیم، خیلی از موارد را در همین سایت اطلاع رسانی نمودیم اما بلاخره نیمه لیوان را نیز ببینیم واز پروسه تقدیر وتشویق نیز استفاده کنیم ونتیجه تاثیرات آن را نظاره گر باشیم.

    قادرقادرنژاد فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۷
    0
    0

    ادارات پاوه را آب برده و خبری از تکریم ارباب رجوع و احترام به شهروندان و همشهریان نمانده مخصوصا در ادارات ارشاد و شهرداری . هنرمندان پاوه هیچ گناهی نکرده اند که در پاوه به دنیا آمده اند و باید این همه حقارت ببینند و حرف های مسخره بشنوند و هر روز با اتهامی روبرو بشوند

    میترا حسینی فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۳
    0
    0

    جناب یوسفی خسته نباشید .لطفا یک طرفه به قضاوت نروید و نظرات ما دوستان انجمن های ادبی هنری رو هم تایید بفرمایید و گزینشی عمل نکنید.
    ما اعضای انجمن های ادبی هنری همه مسولین ارشاد از وزیرارشاد تا مدیرکلارشاداستان را به مناظره و برگزاری جلسه رسمی علنی با حضور همه مردم دعوت می کنیم تا حقایق برای همه روشن شود. پاوه شهری است از ایران و هیچ فرقی با بندرعباس و کاشان و قم و همدان و مریوان و بانه ندارد. پس چرا در طول سال هزاران برنامه در این شهرها برگزارمیشه و انجمن های متعددی فعالیت می کنند و از وزارت ارشاد بودجه می گیرند و حتی بیمه هنرمندان شده اند و سکه جایزه می گیرند اما در پاوه خراب شده باید همه خفه شویم و دم از بدبختی این شهر مسخره نزنیم.؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    .
    مدیریت سایت
    خواهر محترم همانطوریکه مستحضرید دیدگاه جناب آقای عباس منش که موافق نظر ودیدگاه حضرتعالی است منتشر گردید، فلذا یکطرفه هم به قاضی نرفتیم، سعی نمودیم عدالت به نوعی برقرار گردد با این پیش فرض که رعایت ادب و… معمول گردد
    بپذیرید پاوه خراب شده و… ادبیات معقول یک فرهیخته نیست وچنین نظراتی حاشیه ساز خواهد بود
    علی ایحال تصور نفرمایید که فقط نظرات یک طیف گزینشی منتشر شده است چرا که جمعی درمقام مقابله بر آمدند آنها نیز به دلیل ادبیات گزنده وتحقیر آمیز نکاتی را یادآور شدند که انتشار آن ترور شخصیت تعدادی دیگر را در پی دارد.
    انتظار از شهروندان صاحب نظر آن است می توان نقد تندی را وارد نمود اما توهین وتحقیر در آن وجود نداشته باشد.،

      هورام فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۱۴:۰۰
      0
      0

      خانم حسینی اولا این شهر ویران و مسخرە ادبیات یک به اصطلاح دوست دار و طرف دار انجمن نیست در ثانی شما در مقام توهم هر کسی را دوست دارید به مناظرە دعوت کنید
      ثالثا دریا بە پوز …
      مدیر محترم سایت قرار نیست همه موافق یک نفر باشند شما این مهملات را کە این شخص (حسینی) به همه شهر روا داشتەاند تائید کردەاید و مطلب سرا پا توهم بزرگی نویسندە یادداشت را کە تیغ بی دریغ طعنه را برگردن فرهنگ این شهر گذاشتەاند آوردەاید پس یا همه یا هیچ بگذارید هرکسی جواب های خود را بشنود

      این جهان کوه است و فعل ما ندا
      سوی ما آید نداها را صدا
      فعل تو کان زاید از جان و تنت
      همچو فرزندی بگیرد دامنت
      پس تو را هر غم که پیش آید ز درد
      بر کسی تهمت منه، بر خویش گرد
      فعل تست این غصه های دم به دم
      این بود معنای قَد جَفٌَ القَلَم!
      مولانا

    فرهنگی فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۰۱:۴۹
    0
    0

    ‌قبل از هرچیز جسارت دوست منتقد را می ستایم. امید کە در تمام اوقات این روح و جسارت انتقادی رو حفظ کند.
    بدون شک موسسات و انجمنهای فرهنگی ادبی سطح شهرستان طی دو سە دهەی اخیر، موانع و مشکلات خودشون را داشتە و قادر بە ابراز وجود شایستە و کارکردی نبودەاند، با این حال مورد توجە بودە و از جایگاە و اعتبار خاصی برخوردار بودەاند. و همین اعتبار و نقش کارکردی خوب، بە زیان برخی گروهها و محافل و جناحها، بودە و درنتیجە ازجانب آنان مظن اتهام بودە و در نتیجە بە طرق مختلف با ایجاد موازی سازی نامعمول و موانعی برسر راە فعالیتشان سعی در عقیم گزاشتن فعالیتشان کردەاند. و از آنجا کە ادراەی متولی موسسات و انجمنهای فرهنگی یعنی ادارەی ارشاد، پلان و برنامەای فرهنگی درخور شهرستان در ایدە نداشتە است درعوض تکریم این انجمنها، بیشتر بە مشکلات دامن زدە و همارە با دیدەی تردید و اتهام بە کار فرهنگی پرداختە است. سالها فعالیت شعرا و نویسندگان شهرستان در قالب انجمنها و محافل غیر رسمی با بهانەی فعالیت غیر رسمیشان از سوی ادارەی ارشاد، محدود و منکوب شد و ایک کە با هزاران مکافات و بعد از سالها، موسسەای مجوز فعالیت از ادارەی ارشاد گرفتە است بەبهانەهای واهی و عجیب غریب فعالیتش محدود گشتە و حق برگزاری شب شعری سادە بە آن روا دیدە نمی‌شود. موسسەای(قلم معاصر کرد) کە خود را ملزم بە فعالیت در چهارچوب قانون و اصول مندرج در ضوابط موسسات و انجمنهای ادارەی فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌داند و فقط مراسم افتتاحیەای گرفتەاست، آنهم طبق روال قانونی در سالن اجتماعات ادارەی ارشاد و با مجوز آن ادارە، عجیب است تا این حد با محدودیت روبرو گشتە و ریاست محترم ادارەی ارشاد شهرستان در این بارە اصلا پاسخگو نبودە و حتا، قول هیچ گونە همکاری با موسسەی مزبور را نمی‌دهد !!!!!
    واما پاسخکی بە بهرام کریمی:
    کاک بهرام عزیز، کاشکی آنقدر دم از آمار وارقام و کارهای فرهنگی هنری ( همایش و کنسرت)میزنید و مقطع ریاست کنونی ادارەی ارشاد را دراینبارە سرامد دانستە و گویی بعنوان سخنگوی ایشان ایراد سخن می پردازید، اندکی هم انصاف بە خرج میدادید و بە مقایسەی آمار و ارقام و کارهای فرهنگی هنری دورەهای پیشین نیز می پرداختید. البتە اصلا از اقدامات و ارائەی آمار و ارقام دورەهای پیشین هم بە گونەای ایراد وارد است. اما مادام کە شما از دیگری ایراد می گیرید، انصاف نیست خود نیز در دام یکسویەنگری مفرط افتادە و …
    در دورەهای پیشین، علارغم نداشتن مجوز رسمی، هر ازگاهی فعالیت خوب انجمنهای فرهنگی ادبی را داریم، گرچە تحت شرایطی بستە می شوند. بزرگترین همایش گسترەی فرهنگ هەورامان را داریم. کنسرتهای بزرگ عزیز شاهرخ، اسماعیل سابور، هنرمندان هەورامان و …را داریم. و….
    اما، هرکدام از این دورانها، محاسن و معایب خودرا دارند و نقدهایی جدی بر آنان وارد است و باید بە نقدشان نشست…
    و راستی، بحث را با بهانەی انتخابات و لحظات آن بە حاشیە راندن هم زیاد منصفانە نیست.
    نکند کە باید بە خاطر زمان انتخابات و شائبەی حمایت انتخاباتی، می باید از همە چیزمان دست شستە و هیچ نگوییم و …!!!!!! توجیهی غیر معمول و …!!!!

    آسو فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۰۱:۲۹
    0
    0

    آقای بهرام کریمی! اولن خسته نباشید که خود را این همه به زحمت انداخته‌اید و نظر خود را نوشته‌اید. دادن آمار و ارقام چیزیرا عوض نمی‌کند، فکر نکنم در هیچ دوره‌ای کار فرهنگی تمام و کمال
    تعطیل شده‌ باشد و همه بیکار و علاف تنها مشغول تخمه خوردن بوده باشند. در دوره‌های قبلی هم مراسم و سمینار و غیره بوده و حتی کتاب بعضی از این سمینار‌ها موجود است. کنسرت عزیز شاهروخ و سعدواله نصیری و
    اسماعیل صابور که بعد از قریب بیست سال به صحنه بازگشت بماند،…. اما هیچ کدام از این آمار و ارقام دغدغه‌ی من نیستند چرا که این گونه فعالیت‌ها روند طبیعی هستند. این‌ها را گفتم بدانیم این دسته از گفته‌ها آمارها، آمارهای روی کاغذند و جدلی هم هستند و در واقع چیزی را نمی‌توانند عوض کنند. بحث من بیشتر در مورد فضاست، فضای آلوده و تک بعدی، فضای … ، یک نگاه ساده و سطحی به شهرهای همجوار خود بیقکنیم، شهرهایی مثل مریوان و سنندج، ببین چه تفاوت فاحشی با ما دارند، نمی‌گویم آنجا بهشت برین و کعبه‌ی مقصود است، اما هر آدم با انصافی می‌داند تفاوت از کجا تا به کجاست، پویایی و فضا را قشنگ احساس می‌کند. شاعیران و نویسندگان و روشنفکران چنین بی مهابانه در معرض اتهام و برچسپ و انگ‌های سیاه نیستند، چنین فضا را بر آن‌ها تنگ ننموده‌اند، بسیاری کسان از اهالی قلم و اندیشه در این دیار زیبا یا دارن روز به روز منزوی می‌شوند یا چنان نامید شده‌اند دیگر دل به این کارها نمی‌دهند. البته عده‌ایی هم سرسختانه مقاومت می‌کنند و نمی‌خواهند واقعیت تلخ این دیار را قبول کنند. به باور بنده کاک آشنا از سر نیک خواهی و نیک اندیشی بعضی از مطالب را بسیار خوشبینانه مطرح نموده‌اند. باید پرسید کدام فضای دوستانه، کدام دغدغه‌ی فرهنگی و ادبی؟! بعضی از افراد که در لفافه و ضمنی به آن‌ها اشاره می‌شود در کدام بستر فکری و فرهنگی می‌توانن از شعر و ادبیات صحبت کنند؟ اما در آخر امیدوارم این گونه مباحث بتوانن مجالی را برای شفاف نمودن این وضعیت نابهنجار فراهم بکنند.
    تشکر مجدد از کاک آشنا. ر

    آسو فروردین ۳۰, ۱۳۹۶ - ۰۰:۴۵
    0
    0

    با تشکر از کاک آشنای عزیز، من خوب یا بد جسارت ایشان را چیز خطرناکی نمی‌دانم، بلکه باید از ایشان قدردان بود به خاطر مطرح نمودن این دسته از مباحث. خسته نباشید.

    وێمانه فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۵
    0
    0

    حداقل بنویسید صاحب نوشته خواسته است قسمت نظرات غیر فعال باشد

    بهرام کریمی فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ - ۰۷:۵۰
    0
    0

    سلام . با خواندن نقد مغرضانه جناب عباس منش بر خود لازم دانستم بعنوان کسی که سال ها با جامعه علمی و فرهنگی شهرستان از دور و نزدیک در ارتباط بوده و بیش از ۱۰ سال است که در رسانه های ملی در مورد دغدغه های فرهنگی و جامعه شناختی جامعه ایرانی نوشته ام، چند نکته مختصر را در مورد نقد(بخوانید “تخریب”) ایشان یادآور شوم:
    اول اینکه؛ بنظرم بهتر بود جناب عباس منش بجای ارائه ادعاهای واهی و کلی گویی به آمار و مستندات منطقی و مستدل جهت مقایسه این دوره ارشاد با دوره های قبل استفاده می کردند، بلکه سیه روی شود هر که را در او غش باشد.
    دوم اینکه؛ جناب عباس منش بهتر است منصفانه قضاوت کرده و توجه داشته باشید که در همین دوره برای اولین بار تنها موسسه فرهنگی هنری پاوه مجوز گرفت و برای اولین بار شهرستان پاوه دارای سینما شد، چندین جشنواره داستان کوتاه هورامی در سطح شهرستان برگزار شد، برای اولین بار ما شاهد دو رقمی شدن برگزاری کنسرت ها و جنگ های شادی در پاوه بودیم، و شاهد رمق دوباره انجمن های شعر و موسیقی در سطح شهرستان هستیم و…. . بنابراین بنظرم بهتر بود جنابعالی ادعاهایتان را کمی با چاشنی استدلال و ارائه آمار و ارقام مقایسه ای مستدل می کردید نه اینکه فضای رسانه را که محملی برای تنویر افکارعمومی هستند به میدانی برای عقده گشایی خود تبدیل نمایید. توجه داشته باشید که هر کسی چون شما می تواند مدعی “اتهام واهی مسوولان به مردم” و… را داشته باشد اما توجه داشته باشید که این اتهامات بایستی مستند به “شکایت یک مسوول از یک انجمن یا دبیر آن در دادگاه، و یا اعمال نظر وی در رسانه ها در مورد یک انجمن فرهنگی یا دبیر آن انجمن باشد”، غافل از اینکه شما هیچ مستندی ارائه نکرده اید و صرفا به کلی گویی پرداخته اید!!!
    سوم اینکه؛ انتشار این مطلب شما در زمان انتخابات بنظر می رسد، بیشتر شائبه انتخاباتی داشته باشد. شاید شما بدنبال بازگشت “آن مرد رفته از سیاست ایران و همقطارانش” – و دوران طلایی فرهنگ کشور و شهرستان پاوه (به زعم شما) در دوره ایشان – هستید!! غافل از اینکه این دوره در ذهن ملت ایران و اهالی فهیم و فرهیخته شهرستان پاوه “دوران سپری شده” و “غیر قابل بازگشت” تلقی می شود. امید است شما نیز به رای و نظر مردم فرهنگی پاوه احترام گذاشته و با نفسی سلیم تر به نقد و بررسی و تحلیل اوضاع فرهنگ پاوه و اورامانات بپردازید.
    در نهایت باید عرض کنم همان طور که هر کسی که مطلبی در رسانه ها می نویسد را نمی توان “روزنامه نگار” دانست، بنظرم نمی توان هر کسی را که از سر تفنن و هر از چند گاهی به مسایل فرهنگی می پردازد را یک اهل فرهنگ در معنای حرفه ای آن دانست. بنابراین جناب عباس منش بنظرم بهتر است از موضع استعلایی “خودخوانده” خویش بعنوان کسی که خود را “متولی” فرهنگ پاوه می داند، پایین آمده و تنها در حد صلاحیت رشته دانشگاهی و مشغولیت خویش که در نهایت “حوزه شعر و ادبیات” است، به نقد و تحلیل بپردازید.

      ناشناس فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ - ۲۲:۲۸
      0
      0

      قسمت شائبهٔ انتخاباتی و آرزوی برای بازگشت آن مرد رفتهٔ سپهر سیاست، کمی گنگ بود. اگر منظور بازگشت آقای خاتمی باشد کە ایشان اصلا کاندیدا نیستند و لذا آرزوی بازگشت ایشان معقول و موجه به نظر نمی‌رسد. پس آن مرد رفته لابد آقای احمدی نژاد است که قسمتی از سنوات مدیریت کنونی محترم ارشاد هم در زمان زمامداری ایشان بوده است. فارغ از خوب و بد هر کدام لطفا ایضاح مطلب بفرمایید.

      سوران م فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ - ۲۳:۰۸
      0
      0

      آقای کریمی لطفا از تنها دکتر تاریخ اورامات تون سوال بفرمایید، ایشان چه نقشی در گرفتن مجوز موسسه فرهنگی داشتن،تا آنجاییکه از دستشون برمی آمد همه کاری کردن که مجوز صادرنشه و حالا که مجوز صادرشده هرجا میرن میفرمایند اینا!!!!!از من مجوز نگرفتن از استان مجوز گرفتن،من رو دور زدن ،کاشکی سری به دستورالعمل اخذمجوزهای غیردولتی بزنن ،ناسلامتی ایشون رئیس ارشادن کە مجوز بایوود از اداره ثبت استان گرفتە بشه نه از ایشان،تازه جوری حرف میزنی آدم احساس میکنه ایشان از کرات دیگری به پاوە آمده اند تا به هه ورامان خدمت کنند،والله دولت محترم با هیچ انجمن و موسسه ای مخالف نیست این تنگ نظری ها مربوط بە افراد بومی شهرستان می باشد،

      .
      مدیریت سایت:
      ضمن احترام به دیدگاه موافقان ومخالفان لازم به یادآوری است ، بدون تردید اینگونه مقابله به هیچ وجه به صلاح ومصلحت نیست، قبول داشته باشیم آقای محمودی یک نیروی جوان وباآتیه است وبا حمایت وهمراهی وهمدلی می توان کدورت ها را برطرف نمود اما مقابله وجدل های تخریبی به هیچ جا نمی رسیم ودر واقع نوعی خودزنی است،

    سمیرا فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ - ۰۱:۵۶
    0
    0

    جالب است که تنها موسسه و انجمن ادبی شهرستان کە دارای مجوز رسمی و شناسه ملی۳۹است،انقدر مورد بی مهری قرار می گیرد و مرتبا رئیس اداره در جاهای مختلف اذعان می دارد که این انجمن مجوز ندارد،وهنگامیکه مجوز رسمی را به او نشانمی دهند می فرمایند از من مجوز نگرفته اند،برادر عزیز،چند سالی است موسسات غیر دولتی برایگرفتن مجوزباید به اداره کل ثبت اسناد مراجعه کنند،نمی دانم انگار این آقا ادارە کل ثبت و اسناداستان رارسمی نمی دانند ..جل الخالق….ماشاالله

نقد و بررسی

مهمترین اخبار