ترافیک، گره کور مدیریت شهری پاوه / جمال کاری

ترافیک، گره کور مدیریت شهری پاوه / جمال کاری

ترافیک، گره کور مدیریت شهری پاوه / جمال کاری

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ مشکلات رفت و آمد در شهر پاوه، اثرات و پیامدهای نامناسب عبور و مرور و راه بندانهای طولانی، مدتی است بحث داغ محافل مختلف خصوصی و عمومی و حتی فضای مجازی شهروندان شده است. در همین رابطه سایت پاوه پرس در تاریخ ۲۵ آذر ۹۵ سوالی را در قالب ” برای حل معضل ترافیک پاوه، چه راهکاری را پیشنهاد می دهید؟” با خوانندگان در میان گذاشت که تعداد زیاد پیشنهادات و اظهارنظرهای شهروندان حاکی از اهمیت موضوع و نگرانی و احساس مسئولیت آنها در ارتباط با گشودن گره ای از کلاف سردرگم ترافیک در شهر پاوه می باشد.

نظرات، پیشنهادات و راه حل های ارائه شده مایه خوشحالی است و این امر نشان از احساس مسئولیت و همراهی شهروندان برای برطرف سازی و یا کاهش این معضل شهری است. بنده نیز در همین سایت به تاریخ ۶ خرداد ۹۴ نوشتاری را تحت عنوان ” نگاهی گذرا به شبکه ارتباطی(حمل و نقل) شهری پاوه” ارائه نمودم و در آن نوشتار تا حدودی وضعیت بحرانی پیش روی حمل و نقل شهری مورد بررسی قرار گرفت. توصیه می گردد از باب یادآوری و در صورت امکان مسئولین سایت آن را دوباره در دسترس خوانندگان گرامی قرار دهند اگرچه در بخش مقالات می تواند قابل مشاهده باشد.

به راستی شرایط و ویژگی های خاص طبیعت شهر پاوه باعث گردیده تا بسیاری ناامیدانه به مقوله رفت و آمد بنگرند. لذا بر خود لازم دانسته بر حسب وظیفه، اطلاعات هرچند ناچیزی را در اختیار شهروندان و مسئولین شهری ارائه نموده و پیشاپیش از انتقادات و تحلیل های کارشناسی در راستای غنای موضوع استقبال بعمل می آید. امید است این امر فتح بابی برای بررسی و تحلیل های کارشناسی و حتی برگزاری همایش ها و میزگردها و احساس مسئولیت های بیشتر در میان همه اقشار جامعه گردد.

بی شک حل و یا کاهش مشکلات ترافیکی در شهر پاوه نیازمند بسیج عمومی و مشارکت همگانی مردم و مسئولین را می طلبد. فقدان نگاه بلند مدت همراه با آینده نگری از همان ابتدای شکل گیری شهر پاوه تاکنون و به ویژه در حوزه مدیریت شهری وجود داشته امری که بعد از انقلاب به دلیل هجوم مهاجرین مناطق جنگ زده و افزایش نرخ رشد جمعیت و در نتیجه تسریع در توسعه و گسترش کالبدی شهر بیشتر ملموس و آشکار گشت و متاسفانه سرعت تحولات شهری فراتر از سطح انتظارات و دغدغه های مدیران شهری آن دوره تاکنون بوده است. برای اثبات این حرف ها کافی است نگاهی به بخش های توسعه یافته شهر در دو دهه اخیر در محدوده زمین شهری، شهرک فرهنگیان و جاده منتهی به ترمینال نوسود انداخته شود تا آشکار گردد که متولیان امر همان نگاه سال های دهه ۴۰ و ۵۰ را به مقوله توسعه شهری پاوه داشته و دارند.

برخی از مشکلات شهری پاوه با وجود سادگی، طی دهه های گذشته همچنان لاینحل باقی مانده و آدمی را به شک انداخته که آیا واقعاً متولیان امر ناتوانند یا به عمد در پی رفع آنها بر نمی آیند! به طور مثال شهروندان عادی جامعه می دانند که جداول کنار خیابان ها برای هدایت آب های سطحی و یا آبهای ناشی از بارندگی طراحی و ساخته شده که در هنگام نصب معمولاً همطراز و یا کمی پایین تر از سطح پوشش آسفالت بایستی قرار گیرند تا به راحتی آبهای جاری از سطح آسفالت به درون انها هدایت گردد اما در شهر پاوه به ویژه از میدان شهدا به سمت ترمینال نوسود و در هنگام بارندگی، خیابان عملاً به نهری روان از آبهای جاری تبدیل می گردد چرا که لبه جداول حداقل ۱۰ سانتیمتر از پوشش سطح آسفالت بالاتر است. اگرچه نیازی به طرح چنین مساله ای در این نوشتار نیست اما به راستی بخشی از اظهارات تند و بعضاً انتقادی شهروندان و یا ناامیدی آنها، ناشی از برخورد با چنین معضلات پیش پا افتاده و ساده شهری توسط مدیریت شهر است.

در ابتدا و به جهت روشن شدن موضوع حمل و نقل برای خوانندگان گرامی، توضیحاتی در ارتباط با ادبیات برنامه ریزی حمل و نقل و مدیریت ترافیک ارائه می گردد. شبکه معابر مجموعه ای از راهها و تقاطع ها در یک سکونتگاه است که وظیفه هدایت و جابجایی ترافیک وسایل نقلیه و عابرین را بر عهده دارند. شبکه معابر به عنوان شریان اصلی ارتباطی و رگهای حیاتی، از مهمترین اجزای بافت کالبدی هر سکونتگاهی تلقی می شوند. هرگونه ضعف و یا مشکل در شبکه ارتباطی می تواند اثرات مخربی بر وضعیت کلی بافت کالبدی گذاشته و سکونتگاهها را با مشکلات جدی مواجه سازد.

حمل و نقل در مفهوم عام به معنی جابجایی انسان و کالاها در پهنه ای از زمین و به اشکال مختلف و با استفاده از ابزارهای گوناگون است. اشکال مختلف حمل و نقل شامل سواره و پیاده، خصوصی و عمومی، بار و مسافر، هوایی و زمینی و … می باشند. حمل و نقل در ارتباط با عوامل مختلفی مانند شبکه راهها، وسایل نقلیه، مسافران و کالاها مطرح می شود که نظام یا سیستم حمل و نقل را تشکیل می دهند.

به طور ساده می توان گفت حمل و نقل محلی(شهری و روستایی) شامل سه گروه از عناصر اصلی یعنی شبکه راهها، وسایل حمل و نقل و پایانه ها است. برنامه ریزی حمل و نقل فرایندی برای بررسی وضعیت نظام حمل و نقل، شناخت مسائل و مشکلات، محدودیت ها و تنگناها، تحلیل نقش عوامل مختلف و ارائه راه حل ها، برنامه ها و پروژه های مناسب برای هدایت، بهبود و توسعه آن در آینده است.

مهندسی و مدیریت ترافیک نیز یکی از بخش های مهم برنامه ریزی حمل و نقل تلقی می شود. در واقع هدف مهندسی ترافیک ایجاد تسهیلات کافی برای انجام سفر از طریق بهسازی و توسعه معابر، تدارک وسایل نقلیه و اعمال ملاحظات ترافیکی برای کاهش و رفع مشکلات سواره و پیاده می باشد.

از طرفی راههای شهری و یا شبکه معابر دارای سه نقش جابجایی، دسترسی و اجتماعی هستند. به عبارتی جایگاه راه در هر نقشی، متناسب با ارزش آن نقش در ترکیب با سایر نقش ها مشخص می گردد. به گونه ای که برترین درجه راه به نقش جابجایی اختصاص دارد و پایین ترین درجه راه به نقش اجتماعی و یا ترکیبی اجتماعی- دسترسی مشخص می گردد. بر اساس تقسیم بندی صورت گرفته توسط آئین نامه طراحی راههای شهری، شبکه راههای شهری شامل دو سطح راههای شریانی(درجه ۱ و ۲ ) و راههای محلی می گردد. راههای شریانی با نقش جابجایی و راههای محلی با نقش دسترسی و اجتماعی مشخص می شوند.

الگوی شبکه راه به وضعیت هندسی مانند شطرنجی، خطی، شعاعی و … اتلاق می گردد که شهر پاوه در اغلب بخش ها دارای الگوی ارگانیک و تا حدودی شطرنجی در بخش های جدید (زمین شهری، شهرک فرهنگیان) می باشد.

از طرفی مداخله در شبکه راه به معنی هر نوع اقدام تخریبی یا تسهیل کننده اتلاق می گردد. معمولاً مداخله به اشکال فیزیکی و یا غیر فیزیکی اعمال می شود. در مداخله فیزیکی که عمده اقدامات به تغییرات کالبدی راه و به منظور توسعه عرضی محدود ( طی سال های اخیر در خیابان اصلی شهر (خیابان فاروق اعظم) و اغلب حدفاصل میدان مولوی تا میدان شهدا(کلیان) در جریان است) می شود. در مداخلات غیر فیزیکی اقدامات محدود کنننده یا تسهیل کننده، هدایتی و کنترلی صورت می گیرد که بدون انجام تغییرات کالبدی و با هدف تسهیل در رفت و آمد سواره و پیاده با حداکثر شرایط ایمنی و ترافیکی انجام می گیرد. امری که در خیابان مرکزی پاوه تنها با نگاه و رویکرد خودرو محور در حال اجرا است و بخش مهم شبکه معابر که متعلق به شهروندان پیاده ( عابرین) است هر روز در حال تنگ تر شدن می باشد. در این زمینه نصب تابلوها، چراغ راهنما، دوربین های کنترل از راه دور، یکطرفه سازی، اختصاص معبر به وسایل نقلیه خاص یا عابر پیاده، محدودیت و ممنوعیت ترافیکی، زوج و فرد نمودن تردد و … از اقدامات غیر فیزیکی راه می باشند که به دلیل هزینه های کمتر نسبت به اقدامات فیزیکی گسترش بیشتری دارند.

پیداست که در شهر پاوه عناصر مختلف شبکه معابر مانند عرض، شیب، جهت گیری، شکل و الگوی ساختاری متاثر از عوامل گوناگون محیطی، اقتصادی و اجتماعی هستند. از این رو بی توجهی به میزان و دامنه نفوذ و یا اثر هر یک از این عوامل و یا حذف و بی تفاوتی نسبت به آنها، در اغلب موارد سبب بروز مشکلاتی در اجرای توسعه شبکه معابر خواهد شد. متاسفانه در شهر پاوه و از ابتدا تاکنون، نگرش رایج بر نقش خودرو و تأمین نیازهای آن به شکل ناقص بوده و خودرو در اولویت و به عنوان تنها عامل موثر مورد توجه قرار گرفته است. نادیده انگاشتن نقش عابرین و کم توجهی به نیازهای آنها به همراه کوتاهی در مقولات آموزش و فرهنگ سازی و ضعف و کم توجهی در جانمایی و مکانیابی درست کاربری ها و یا فقدان توجه به نیازسنجی آنها یا به فراموشی سپرده شده و یا بسیار کمرنگ دیده شده که بخش مهمی از مشکلات حمل و نقل شهری پاوه را به وجود آورده اند. به عبارتی دیگر مدیریت شهری موظف است در صدور مجوز فعالیت هایی مانند مکانیابی و ایجاد- احداث داروخانه ها، آژانس ها، فروشگاههای عمده فروشی، کلنیک ها، بازارهای روز، مجتمع های تجاری و … که تشویق کننده و ایجاد کننده سفر می باشند دقت عمل بیشتری داشته و اسباب و لوازم جانبی مانند پارکینگ مورد نیاز، نحوه دسترسی و … را فراهم نموده و یا اجازه فعالیت آنها را در مکان ها و مسیرهای خاص صادر نماید. در واقع صدور اجازه چنین مجوزها و فعالیت هایی باید بر اساس ظرفیت معابر و عرض راه و دیگر امکانات جانبی صادر گردد، امری که در پاوه اصلاً رعایت نشده و مورد توجه قرار نگرفته است. آیا تا به حال مدیریت شهری از خود پرسیده است که برای برون رفت از وضعیت حاد خیابان اصلی به ویژه در مسیر میدان مولوی تا نزدیکی پمپ بنزین، در راستای ممنوعیت در استقرار مطب پزشکان یا تأسیس داروخانه ها، عمده فروشی ها و حتی بانک ها چه اقدامی بعمل آورده است؟ توزیع و مکانیابی متعادل کاربری ها در پهنه شهری از جمله وظایف مدیریت شهری است.

حال با این توضیحات و به صورت خلاصه به تشریح وضع موجود حمل و نقل شهری پاوه و ارائه پیشنهادات و راه حل ها پرداخته می شود.

وضعیت شبکه معابر پاوه و به عبارتی بافت کالبدی شهر به دلیل موقعیت منحصر به فرد و توپوگرافی ناهموار، بسیار متفاوت از اغلب شهرهای کشور است. این شرایط خاص دارای مزایا و معایبی است که متاسفانه تاکنون کمتر از قابلیت ها و مزایای این ساختار شهری بهره برداری شده و اغلب معایب آن نمایان بوده است. پیداست که بخش زیادی از بحران کنونی حمل و نقل در درون شهر پاوه نتیجه عدم بهره مندی از قابلیت ها و نگاه کوتاه و گذرای مدیریت شهری در دوره های مختلف به مقوله حمل و نقل شهری بوده است. بر این مشکلات عدم تخصص و تجارب مدیران شهری را می توان افزود. درآمدزایی از جانمایی و استقرار کاربری های شهری برای شهرداری از دیگر پیامدهای بروز مشکلات کنونی ترافیک در شهر پاوه می باشد که نگاه منفعت طلبلانه به استقرار کاربری ها به جای کارامدی عملکرد آنها نیز امری روشن و آشکار است. متاسفانه مساله زمانی بحرانی می شود که دریافت این مشکلات با شدت بیشتری همچنان تکرار شده و تجربه تلخ دوره های گذشته نتوانسته این رویکرد غیر تخصصی و ناکارآمد را متوقف نماید.

معابر شهری موجود در پاوه در زمره معابر جمع و پخش کننده تلقی می شوند. به عبارتی خیابان اصلی که دارای طول زیادی است و حجم اصلی ترافیک درون و برون شهری را در خود جای داده و اغلب کاربری های خدماتی، رفاهی و تجاری در دو سوی آن استقرار یافته اند که می بایست به دلیل عملکرد فراشهری آن در زمره معابر شریانی درجه یک قرار گیرد به دلیل طراحی نامناسب آن در گذشته و ادامه این مشکل تاکنون، در زمره خیابان های محلی عملکرد و کارایی دارد. بی شک از یک خیابان محلی با حجم و بار زیاد فعالیتی- عملکردی نمی توان انتظار خیابان شریانی درجه یک را داشت.

اگرچه متناسب با خیابان اصلی شهر، جاده کمربندی پیش بینی و احداث گردیده تا بار ترافیکی درون شهری را توزیع و روان سازد، اما این جاده از سراب هولی تا سه راهی فرمانداری و سپس با دو شاخه شدن آن و ادامه یک شاخه آن به سمت آرامگاه ملا مقصود و شاخه دیگر به سمت ترمینال نوسود، دارای همان مشکلات خیابان اصلی است و تجربه تلخ خیابان اصلی در خیابان کمربندی و یا به عبارتی جاده دوم تکرار و در اثر توسعه شهر به سمت شمال به ناچار خیابان سومی احداث گردیده که مشکلات مشابه دو خیابان پیش گفته را همچنان با خود دارد. عرض کم و نامناسب، این خیابان را در حد یک خیابان محلی و دسترسی برای بافت کالبدی اطراف آن تبدیل نموده و نقش خاصی در ترافیک شهری و فراتر از آن ایفا نمی نماید. در سال های گذشته در حد نهای توسعه در شمال شهر، خیابان چهارمی به صورت ناقص احداث شده که در حال حاضر تنها در راستای انتقال مصالح ساختمانی برای ساخت و سازهای جنوب آن کاربرد داشته و با توجه به اینکه دو سوی شرق و غرب آن (ورودی و خروجی) نامشخص، ضعیف و به عبارتی فاقد دسترسی و ارتباط مناسبی است لذا نقش خاصی را بر عهده نداشته، اگرچه با همت مدیریت شهری و در صورت اجرای این خیابان و اتصال آن از سمت شرق به کمربندی در سراب هولی و از سمت غرب به آرامگاه ملا مقصود و سپس با عبور از دره سردره و اتصال آن به جاده نوسود در شمال شرق روستای نوریاب، می تواند نقش کنارگذر شهری پاوه را ایفا نموده و از بار ترافیکی درون شهری پاوه بکاهد. این مسیر حتی می تواند قابلیت های گردشگری خیابان کمربندی را تکمیل و به یک خیابان با نقش های مختلف تفریحی- گردشگری تبدیل گردد.

مسیر فرضی ادامه کمربندی به عنوان کنار گذر شهری پاوه

اشاره شد که یکی از مشکلات حمل و نقل شهری در پاوه جانمایی نادرست بسیاری از کاربری های تجاری، خدماتی و رفاهی به دلیل ارزش افزوده ناشی از دسترسی مناسب در جوار خیابان اصلی و البته بدون رعایت اصول و ضوابط شهرسازی است که امروزه حجم زیادی از بار ترافیک، ناشی از مراجعه به این فضاها است. اگر به این مشکلات پاساژهای تجای بدقواره و بدون هیچ گونه فضایی برای تأمین پارکینگ را هم افزود، مشخص می گردد که مدیریت شهری در قبال حقوق مسلم شهروندان چه اهمال و کم کاری رو داشته است!. اهمال از آن جهت که وقتی قیمت یک احد تجاری ۱۲ متری در بر خیابان اصلی به ویژه در محدوده مابین میدان مولوی تا شهدا با واحدهای تجاری شهر تهران برابری نموده آنگاه به ضعف در اعمال قانون در رابطه با احداث پارکینگ برای این واحدها و یا پرداخت عوارض حذف پارکینگ آنها می توان پی برد. درآمدی که جزو حقوق مسلم و غیر قابل بخشش شهروندان بوده و می بایست در حساب جداگانه ای و تنها برای توسعه پارکینگ های طبقاتی هزینه می شد.

مشکل دیگر شهری که به ویژه در سال های اخیر بیشتر خودنمایی نموده گرایش به سمت استفاده از خوردو و به عبارتی ماشین سواری به ویژه در میان قشر جوان و بیکار جامعه است که بسیاری از آنها شاید از باب تفریح و بدون هدف در طول روز بارها و بارها طول خیابان مرکزی را طی می نمایند. به راستی طی سال های گذشته آنچنان که به مقوله اقدامات غیر فیزیکی در قالب طرح های ترافیکی توجه شده به مساله آموزش و فرهنگ سازی و یا اولویت به حرکت پیاده توجه نشده است. متاسفانه گرایش به مقوله تردد با وسیله نقلیه به آفتی برای به خطر افتادن سلامتی شهروندان و کم تحرکی آنها تبدیل شده و با وجود اینکه مسیرهای درون شهری در پاوه فاصله چندانی از همدیگر نداشته اما باز بسیاری از مردم استفاده از خودرو برای رفت و آمد را بر پیاده روی ترجیح می دهند. بی شک این مقوله باید در اولویت برنامه ریزی مدیران شهری قرار گیرد و به بهانه بهبود حرکت خودرو سهم عابرین از سطح معابر شهر نبایستی کاهش یافته و یا در تنگنا قرار گیرد.

از سوی دیگر کمبود برخی از امکانات رفاهی، تفریحی، ورزشی و یا توزیع نامتعال آنها و … در شهر پاوه باعث شده تا مردم به سوی استفاده از خودرو و آنهم به شکل ترددهای دوره ای در خیابان اصلی شهر روی آورند. توسعه متوازن فضاهای عمومی و تفریحی مانند احداث فضاهای سبز در نقاط مختلف شهر برای نمونه فرصت بی نظیر تبدیل تپه های بخش غربی در محدوده اداره محیط زیست مشهور به تپه کوله و جلوگیری از زمین خواری در محدوده این تپه که شواهدی از تخلفات در آن در حال وقوع است با توجه به وجود چشم اندازی بی نظیر و زیبا می تواند به صورت یک پروژه کلان فرا شهری(تفریحی- توریستی- گردشگری) مورد توجه همه دستگاههای ذیربط قرار گیرد و در جذب بخشی از خودروها و شهروندان موثر واقع گردد.

از سوی دیگر احداث و آماده سازی فضاهای ورزشی کوچک مقیاس که هزینه بر نیز نمی باشند مانند زمین واقع در ضلع جنوب غرب میدان بسیج برای بازی جوانان در قالب زمین فوتسال، والیبال، تنیس و یا زمین های واقع در نزدیکی سراب هولی(محدوده بهداری قدیم)، بلوار ورودی شهر و شناسایی زمین های دارای چنین قابلیت هایی در دیگر نقاط، سهم مهمی را در جذب جوانان در راستای گذران اوقات فراغت ایفا نماید. تکمیل جاده خاکی واقع در منتهی الیه شمال شهر و بهره مندی از آن از دیگر اقداماتی است که شاید با احداث آن بخشی از خودروهای سرگردان(به مانند خوردوهای عبوری از کمربندی شهر) در داخل شهر به جهت استفاده از چشم انداز آن از این معبر برای تفریح استفاده نمایند.

ساماندهی مشاغل شهری، احداث پارکینگ های طبقاتی و مکانیزه، عدم صدور مجوز بدون پارکینگ برای ساخت و سازها، تشویق سرمایه گذاران بخش خصوصی برای احداث پارکینگ های چند منظوره، عدم اجازه فعالیت های پرتردد در حاشیه خیابان اصلی و به ویژه حدفاصل بانک ملی شعبه ۲۶ مرداد تا میدان شهدا، احداث ایستگاه و جایگاه مشخص برای تاکسی ها، تشویق نوجوانان به استفاده از دوچرخه، آموزش و برگزاری دوره ها در مدارس و حتی در میان محلات، آموزش دوره ای برای رانندگان تاکسی، هماهنگی و برنامه ریزی مشترک پلیس راهنمایی و رانندگی و شهرداری و… از جمله اقداماتی است که می تواند در راستای بهبود عملکرد حمل و نقل شهر پاوه موثر واقع گردد.

پیشنهاد احداث ایستگاه سورتمه سواری در برخی از نقاط شهر به طور مثال حدفاصل میدان مولوی و کمربندی شهر که دارای شرایط توپوگرافی کاملاً مناسبی است از دیگر اقداماتی است که می تواند شهروندان را برای ساعتی از شبانه روز سرگرم نموده و علاوه بر درآمدزایی، باعث گرایش به پیاده روی و استفاده های چند منظوره شهروندان از این فضای تفریحی گردد. نمونه بزرگی از این پروژه در ایستگاه شماره یک توچال در شهر تهران اجرا گردیده است که می تواند الگو و تجربه مناسبی برای کسب ایده در این زمینه باشد.

تصاویری از ایستگاه سورتمه سواری ایستگاه توچال تهران

 

پیشنهاد دیگر استفاده از خودروهای برقی ( میدی باس های برقی) است که امروزه در برخی از فضاها مانند نمایشگاه دائمی تهران و ایستگاه توچال مورد استفاده قرار گرفته و با توجه به ظرفیت حمل بیشتر مسافر و عدم وجود صدا و آلودگی، خرید چند دستگاه از آنها و استفاده در مسیر میدان مولوی تا میدان شهدا می تواند در راستای فرهنگ سازی و هم تشویق به عدم استفاده از خودرو کاربرد داشته باشد.

نمونه ای از میدی باس های برقی مورد استفاده در ایستگاه توچال

ساخت مسیرهایی به مانند مسیرهای برقی(پله برقی) (ریل برقی) برای انتقال عابرین از خیابان های پایین دست به معابر بالادستی در برخی از نقاط شهر (به جای هزینه غیر قابل توجیه احداث پل هوایی عابر پیاده غیر قابل استفاده در بلوار ورودی شهر) که هم تشویق کننده پیاده روی بوده و هم در عدم استفاده از خوردو می تواند موثر واقع گردد از دیگر پیشنهادات در این زمینه است. این امر به صورت یک پروژه ابتکاری- خلاقانه و البته اگرچه ممکن است هزینه بر باشد حداقل در یکی دو مسیر پر تردد شهری مانند اتصال میدان مولوی به میدان فلسطین(دره باسام) و یا اتصال آموزش و پرورش قدیم به محدوده کفش ملی و یا میدان مولوی به جاده کمربندی و برای اولین بار در پاوه می تواند به ایده ای نوآورانه و برای تشویق پیاده روی و در راستای بهبود وضعیت سلامت در جامعه اجرایی و عملیاتی گردد. با توجیه چنین پروژه ای علاوه بر دستگاههای ذیربط، حتی می توان از وزارت بهداشت و درمان و ورزش و جوانان، درخواست کمک و همکاری نمود.

برخی از دوستان پیشنهادی را در راستای اتصال میدان مولوی به سراب هولی مطرح نموده که با توجه به خطر تخریب باغات که متاسفانه طی سال های اخیر شاهد نابودی برخی از آنها در مسیر جاده نوسود، مسیر منتهی به اداره محیط زیست، محدوده اطراف پارک کوی مه کال (شهید کاظمی ) و … بوده از نظر کارشناسی غیر قابل توجیه و انتظار می رود این مسیر تنها به صورت معبری پیاده طراحی و اجرا گردد که با هدف تفریح- پیاده روی و گردشگری از آن بهره مند شد.

متاسفانه طی دهه گذشته دو اشتباه بزرگ “جانمایی و احداث بیمارستان جدید و مسکن مهر” در شهر پاوه صورت گرفته که بر مشکلات موجود شهر افزوده و در آینده باعث تشدید آنها خواهند شد. چنین تجارب تلخی باعث سخت تر شدن گره کور ترافیک شهر پاوه شده و می طلبد مردم در مواجه با چنین اشتباهاتی خواستار پیگیری و مجازات متخلفین گردند. جاده منتهی به مسکن مهر هم اینک ظرفیت حجم تردد خودروهای وضع موجود را نداشته حال با استقرار جمعیت در این شهرک و با توجه به فاصله زیاد با مرکز شهر، خودرو نقش مهمی را در تردد آنها ایفا می نماید. بیمارستان در حال احداث نیز با مشکلات عدیده فقدان پارکینگ، دسترسی نامناسب و … مواجه است که شاید مسیر منتهی به روستای نوریاب و یا شمال شرق استادیوم ورزشی می توانست بهترین مکان برای جانمایی و ساخت این دو مجموعه پر ترافیک باشند که متاسفانه عده ای منفعت طلب که منافع آنها در تضاد با منافع عامه شهروندان است در عدم تحقق و اجرایی نمودن چنین پروژه هایی نقش داشته و دارند.

برخی از دوستان به ساخت پل عابر پیاده و به ویژه اتصال میدان شهدا به پارک کوی مه کال اشاره نمودند، اگرچه ساخت چنین پلی دور از انتظار نیست اما به راستی از توان مالی شهرداری پاوه خارج  می باشد. با این حال این ایده می تواند در مسیرهای کوتاه تر مانند اتصال محله تکیه به محدوده اطراف بانک ملی شعبه ۲۶ مرداد یا اتصال دره باسام به کمربندی می تواند تا حدودی اجرایی تر و منطقی به نظر برسد. با این حال بررسی چنین پروژه ای در قالب یک طرح مطالعاتی و تحلیل تجارب خارجی و داخلی(نمونه موردی در شهر مشکین شهر و یا پل کابلی در دست احداث بر روی دره بوستان نهج البلاغه در بخش غربی بوستان پردیسان تهران بر روی دره رودخانه فرحزاد) و برآورد هزینه ها می تواند چشم انداز دقیقتری را پیش روی مدیران شهری در این زمینه قرار دهد.

نمایی از پل عابر پیاده در مشکین شهر

پارکینگ های مکانیزه طبقاتی که دارای انواع و اقسامی هستند با توجه به اینکه ارزش زمین در شهر بالاست و فضاهای بزرگ مقیاس برای احداث پارکینگ های عمومی وجود ندارد از جمله بهترین الگوی ساخت پارکینگ برای شهر پاوه تلقی می شود.

نمونه ای از پارکینگ های مکانیزه و طبقاتی با سطح اشغال کم

ضروری است تا شهرداری علاوه بر مطالعه تجارب موفق و بررسی نمونه های مختلف برای بهبود حمل و نقل، رایزنی های لازم را با متولیان امر، دستگاهای ذیربط و مشاوران آگاه و با تجربه انجام داده و تنها به موارد محدود و مقطعی بسنده نکند. در پایان لازم به ذکر است که گزینه ها و راه حل های بیشماری در بهبود عملکرد و کارایی شبکه معابر و حمل و نقل شهری پاوه می توانند تأثیرگذار و موثر واقع گردند که در این نوشتار و اظهارنظرهای دوستان تنها برخی از آنها مورد بررسی قرار گرفت و امید است دیگر شهروندان و به ویژه متخصصان در شکوفاهی دیدگاهها و راه حل ها تلاش و همراهی نمایند.

با تشکر فراوان، جمال کاری



۲ دیدگاه

    ناشناس دی ۸, ۱۳۹۵ - ۱۵:۲۹
    0
    0

    معامله پول ئی کات
    جنگ سلاح
    یک ضرب المثل رایج است!
    البته تفکر و اینده نگری و دانش هم اساس کار هستند …

    مهران دی ۸, ۱۳۹۵ - ۰۹:۱۴
    1
    0

    همه این پیشنهاد ها میتونند مفید باشند ولی بستگی به این داره که چگونه و در چه بستری اجرا بشن. مثلا جاده کمربندی که در شکل ترسیم شده به احتمال زیاد باعث ساخت و سازهای غیر قانونی در حریم جاده خواهد شد و در میان مدت بار ترافیکی جدیدی ایجاد خواهد کرد. طرح هایی مثل سورتمه و اتوبوس های برقی میتونه جالب باشه ولی احتمال موفقیتش کمه. این طرح ها هزینه بر هست و به آستانه جمعیتی مشخصی برای بازگشت سرمایه و هزینه های نگهداری نیاز هست. البته بحث توچال بیشتر توریستی هست و با مساله پاوه خیلی فرق داره. مورد پارکینگ های طبقاتی در صورتی که ضمانت اجرایی داشته باشه میتونه برای پاوه خیلی مفید باشه. مشکل این جاست که مردم بدون پرداخت هزینه ای ماشینشون رو در خیابان پارک میکنند و نیازی به پرداخت هزینه این پارکینگ ها ندارن. به هر حال میشه روی همه این طرح ها بیشتر تحقیق کرد و به صورت همزمان هم بهتره محیط رو برای پیاده روی آماده تر کرد. خیلی از مسیرهای پاوه اصلا نیازی به استفاده از ماشین ندارن. از یک شهروند مسئول که به فکر سلامتی خودش هست انتظار میره حاضر باشه حداقل ۱۵ دقیقه پیاده تا مقصد بره.

نقد و بررسی

ads
مهمترین اخبار