تاریخچه دبیرستان شهدای۸آبان و شرحی بر۳۰سال خدمت عبدالله کاکابرایی +عکس های کمتر دیده شده 
پاوه پرس

تاریخچه دبیرستان شهدای۸آبان و شرحی بر۳۰سال خدمت عبدالله کاکابرایی +عکس های کمتر دیده شده

تاریخچه دبیرستان شهدای۸آبان و شرحی بر۳۰سال خدمت عبدالله کاکابرایی +عکس های کمتر دیده شده

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ مرور خاطرات و نگاهی به تصاویر کمتر دیده شده ی دبیرستان شهدای هشتم آبان پاوه، یکی از دبیرستان های تأثیرگذار و باسابقه اورامانات، مستند بر خاطرات عبدالله کاکابرایی مدیر این دبیرستان، قطعاً برای خیلی ها شنیدنی و دیدنی خواهد بود، که در گزارشی ویژه به شرح ذیل تقدیم کاربران ارجمند می گردد.

 

به گزارش خبرنگار پاوه پرس، آموزش و پرورش شهرستان پاوه با کارنامه ای زرین و پرافتخار درگذر زمان چون نگینی در عرصه تعلیم وتربیت استان کرمانشاه خودنمایی نموده و با تشعشع انوار دانایی، همواره میوه ی آگاهی را در بوستان سبزنگار اورامان به جامعه فرهنگی این دیار ارمغان بخشیده است.

 

چندی است در این گلزار جمعی از فرهیختگان فرزانه به نگارش تجارب ارزنده ی خویش روی آورده اند و نوید حرکتی مبارک را دراین دیار مژده می دهند. عبدالله کاکابرایی فرهنگی نام آشنایی است که سالها در این بوستان با عرق جبین گل های معطری را پرورانده است و اینک نیز در کسوت بازنشستگی تاریخ فلاحمختصری از دبیرستان شهدای ۸ آبان را درکسوت دانش آموز، دبیر، مدیر وآهنگر… به شرح ذیل نقل نموده ، به امید که مورد توجه قرار گیرد.

 

با درود و ادای احترام به خوانندگان این متن، گرچه پیداست گفتن در این وادی سخت به نظر می‌رسد؛ اما موضوع، سخنانی ساده از دوران دانش‌آموزی اینجانب تا مدیریت در مکانی مقدس به نام دبیرستان شهداست. به این فکرافتادم که شاید بتوانم کوتاه وسنجیده، شمه‌ای از آنچه را که در وجودم احساس میکنم، به استحضار دوستان برسانم.

 

آری! دبیرستان شهدای هشتم آبان پاوه (دبیرستان محمدرضاشاه پهلوی سابق) نامی آشنا برای اهالی فرهنگ دوست اورامان با قدمتی بالغ برنیم قرن (قریب شصت سال) که برای خود تاریخ ها درسینه دارد و تداعی آن برای خوانندگانش شنیدنی خواهد بود.

 

مکانی مقدس و ارزشمند که محل گذار چهره‌های ماندگاری بوده است، لذا به سبب موقعیت ونقش سازنده‌اش درگذر زمان هر کسی از ظن خود، تعابیر، خاطرات و اعمالی را به تنهایی ویا درسایه جمع به تجربه اندوخته، بدون آنکه بتواندشدای 8 آبان 15 دستاوردهایش را صرفا ملک شخصی خویش قلمداد کند.

 

قدمت دبیرستان به سال ۱۳۳۴برمی گردد، زمانیکه پاوه مرکز اورامانات بود، تنها مرکز آموزشی بود که دردوره متوسطه به پذیرش دانش آموز اهتمام می ورزید.

 

مرکز آموزشی که با مدیریت مدبری صاحب نام همچون حاج ماموستا ملا زاهد ضیایی و … تاسیس شد، این مرکز درساختمانی درجوارمسجد جامع، به نام دبیرستان محمدرضا شاه پهلوی پاوه بنا نهاده شد، درابتدا پایه های اول تا سوم سیکل قدیم درآن آموزش داده می شد.

 

افزایش تعداد دانش‌آموزان واحساس ضرورت بنا به نیاز اهالی سبب گردید تا درگذر زمان با اهتمام وتلاش مجدانه معتمدین و ریش‌سفیدان درتنوع رشته وتوسعه مرکزاقداماتی موثری صورت گیرد بطوریکه تا سال ۱۳۵۵ با ایجاد رشته های طبیعی وادبی روز به روز گسترش یافت ودرادامه اولین حوزه‌ی امتحانی پایه‌های چهارم (دیپلم کامل) در رشته‌های مذکور در محل سالن کشتی تربیت بدنی، شدای 8 آبان 5(جنب اداره راه وشهرسازی فعلی) به پاوه تخصیص یافت و فارغ التحصیلانش نیز به عنوان ثمره‌ی آموزشی هورامان درکلیه بخش های تابعه شهرستان به مرکزیت پاوه درگستره ی اورامانات به نشر علم وخدمات مورد انتظار اهتمام ورزیدند.

 

پیروزی انقلاب شکوهمند ملت ایران نیز حکایتی دیگر در طول تاریخ دارد، حکایتی که درسابقه ی مبارزات مردم این دیاربه ثبت رسیده است، متعاقب واقعه حمله ایادی رژیم پهلوی به شهروندان بی دفاع پاوه جمعی از اهالی پاوه زخمی وشهید شدند (شهیدان: علی خورشیدی‌زاد و شهدای دانش‌آموز محمدصالح هشدار و معروف فتاحی) درادامه بنا به پیشنهاد جمعی از فرهنگیان و… واقعه ۸ آبان ۱۳۵۷ عاملی برای نامگذاری دبیرستان محمدرضاشاه به دبیرستان شهدای هشتم آبانگردید.

 

این آموزشگاه در طول دوران عمر خود همیشه نقطه شروع حرکتهای مردمی و مرکزی برای پرورش و تبادل افکار اصحاب اندیشه بوده است، یکی از دوران های طلایی این دبیرستان به سال ۱۳۵۰ لغایت ۱۳۵۶ ختم می گردد، سالهایی که با بیدارگری مردم همراه گردید ورشد سیاسی ، فرهنگی واجتماعی را بدنبال داشت.

 

وجود اساتید بومی وغیربومی آگاه به زمان منجر به رشد فکری دانش آموزان گردید، اساتیدی که درس ایستادگی را چنان زیرکانه در لابلای مطالب درسی و در لفافه موضوعات مطرح میکردند…، ساواک هر ازگاهی نیز تعدادی از دانش‌آموزان را فرا می خواند شدای 8 آبان 14و ازآنان التزام به عمل می‌آوردند، که کاری با سیاست نداشته باشند! اما این بینش در ادامه به وجود آمده بود وکسی هم جلودار آن نبود، درواقع بینش سیاسی شهروندان در اوج خود قرار داشت وهمین شخیصه در ادامه چنان گردید که شهرستان را به عنوان یکی از پیشقراولان و.. انقلاب بشناسند ودرتقویت آن بیفزایند.

 

بطوریکه در بازداشت جناب آقای منوچهر دارین – دبیر شیمی –وانتقال ایشان به زندان کرمانشاه، چنان با اعتراض مجدانه دانش‌آموزان همراه گردید که در ادامه پس از یک ماه و نیم مجبور به آزادیش شدند وبا استقبال گرم از وی همگان را به تحیر وادار نمودند.

 

وجود این ارتباطات نتایج مثبتی را در جهت هدایت افکار جوانان دربرداشت، که با شروع حرکت مردمی و انقلابی مردم ایران در سال ۱۳۵۶ فعالیت سیاسی این مرکز آموزشی به اوج خود رسید ونوید یک تحول بزرگ انقلابی را می داد.شدای 8 آبان 4

 

شروع جنگ و آوارگی مردم مناطق جنگ‌زده هیچگاه مانع گسست مردم نگردید، بلکه برعکس، باعث تفاهم و همبستگی جوانان مان در این واحد آموزشی گردید، شاخص های موثر دراین دبیرستان- جوانان تلاشگر ودبیران دلسوزی بود که یک رنسانس فرهنگی را به وجود آورده بود که نمونه های بارزش را می توان در راه یابی فرزندان این دیار به مراکز عالی کشور وحصول آرمان ها وایده آل هایشان جستجو نمود.

 

درآن ایام به مدت ۲٫۵ سال به عنوان دبیرمدارس راهنمایی درمدارس باینگان، شمشیر، دوریسان، خانقاه، و نوریاب به تدریس اشتغال داشتم، آن زمان امنیت کافی و وافی در منطقه وجود نداشت، بروز اتفاقات ناگوار، مین گذاری ها، جنگ های چریکی زندگی را بر مردم سخت نموده بود، سال ۱۳۵۹ تنها به جهت وجود دانش آموزان سخت کوش وهدفمند باینگانی بود که دبیران وکارکنان آموزشگاه را به خدمت در باینگان علیرغم سختی کار وتهدیدات جانی مجذوب خود نموده بودند،

درآن ایام شبانه روز درتلاش بودیم تا کمبود دبیران وکمبودنیروی انسانی واحد آموزشی را جبران نمائیم، شدای 8 آبان 6 1عزیزانی که زمانی همسنگر واینک درسفری ابدی به سرمی برند  یاد و خاطره دوستان،شهیدان عرفان عزیزی و علی محمودنژاد ونیز یاران سفرکرده مرحوم کاک احمد محمدنیا، کاک فاتح قادری و کاک جعفر خدری گرامی باد روحشان به جنت شاد باد.

 

تا سال ۶۰ درمدارس راهنمایی به تدریس مشغول بودم تا اینکگه دریکی از روزهای پائیزی (۲۰مهرماه ۱۳۶۱)، هنگامی که در مدرسه راهنمایی بابا شیخ حسن خانقاه مشغول تدریس بودم، مدیر وقت آموزش و پرورش پاوه – آقای سید رضا صامتی – به همراه آقای مسعود محمودی، مسئول آموزش و پرورش، مرا به اداره فراخوانده و با تشکیل جلسه‌ای کوتاه بنده را متقاعد نمودند که ساعات درسی‌ام را (به علت کمبود دبیر) به دبیرستان انتقال دهند. در پی امتناع اینجانب، با خیرخواهی مدیر وقت – آقای ناصر عبادی – کار جدید را برعهده گرفتم. پذیرش این کار همان و ورودم به دبیرستان شهدای هشتم آبان، همان!

 

کمبود نیروی متوسطه سبب گردید تا درهفته قریب ۳۶ ساعت دروس مختلف در گرایش های رشته‌ی تحصیلی علوم انسانی، فرهنگ و ادب، اقتصاد، علوم تجربی و ریاضی وفیزیک تدریس نمایم. ازدحام دانش آموزان، تعددکلاس های درسی واجرای طرح کاد، کار تدریس و مدیریت را سخت تر از پیش نموده بود وبطوریکه اشتغال تمام وقتی را به وجود آورده بود.

 

شدای 8 آبان 8تنوع دروسی که من واگذار شده بود، پیوسته شبانه روز مرا وادار به مطالعه می نمود تا بتوانم تدریس دروسی مانندتاریخ، جغرافیا، جامعه‌شناسی، دانش اجتماعی، ادبیات فارسی …را با موفقیت دنبال نمایم وهمین مشغولیات مانعی برای ادامه تحصیلم گردید. فعالیت های جنبی منجمله برگزاری امتحانات، کنکور سراسری و…نیز برشدت آن افزوده بود.

 

ازدحام وتراکم کار سبب گردید درسال تحصیلی ۶۳-۶۴ دبیرستانی دیگر بنام معلم درمحله زمین شهری جنب اداره برق منطقه‌ای با مدیریت آقای عبدالکریم ژاله تأسیس گردد. درآن ایام درهردو دبیرستان مشغول به تدریس بودم( ۲۴ ساعت در دبیرستان معلم و ۱۲ ساعت در دبیرستان شهدا) به مرور رقابت شدیدی بین دو مرکز اموزشی به وجود آمد واین در موفقیت های آزمون کنکورسراسری بی تاثیر نبود. بطوریکه در سالهای ۱۳۶۴ الی ۱۳۸۰ را می‌توان بهترین دوران شکوفایی جوانان دانش‌آموز در سطوح مختلف دانست.

 

ذکر این نکته ضروری است که دبیرستان شهدا در آن دوران، نه صرفا یک محل آموزشی درسی محض، بلکه محل تربیت گروههای زیادی از جمله گروه موسیقی و هنر و ورزش و ارائه روزنامه دیواری و مقالات و… نیز بود.

 

در سال ۱۳۶۵ بنا به پیشنهاد آقای عبادی، بنده ابلاغ معاونت دبیرستان شهدا را گرفته و در تایم مخالف نیز در دبیرستان معلم تدریس می‌کردم. سال بعد، آقای عبادی به عنوان شهردار پاوه تعیین و آقای محمدکریم کارگری، به مدیریت دبیرستان شهدا انتخاب و بنده کماکان به مدیت یک‌سال به همراه مرحوم فتح‌اله رستمی، شدای 8 آبان 12آقای نصراله شریفی و آقای مصطفی حسام‌الدینی (که ایشان نیز معاون طرح کاد بودند) معاونت دبیرستان را به عهده داشتم.

 

سرانجام آقای کارگری به مدرسه راهنمایی فاروق اعظم انتقال یافته و بنده در اوایل بهمن همان سال، مدیریت دبیرستان شهدا را برعهده گرفتم.با توجه به تجربیات چند ساله و انتخاب معاونین خوب، آقایان طاهر عباسی، محی‌الدین احمدی و جلال زربان و با کادری مجموعا ۷۶ نفره اعم از دبیر و مربی و متصدیان دفتری و اداری زحمتکش، نسبتا توانستیم موجب رضایت دانش‌آموزان و اولیای آنان، در زمینه‌های درسی و اخلاقی باشیم.

 

در ساعات تنفس، با پخش موسیقی و ترانه‌های محلی کوردی و فارسی، اوقات مفرحی برای دبیران و دانش‌آموزان و دبیران فراهم می‌گردید.شدای 8 آبان 6 واقعیت امر این است، امروز حاصل آن دلسوز‌ی‌ها و لطف و مرحمت آن بزرگواران، پروش دانش‌آموزانی بوده است که اینک در پستها و شغلهای مختلف، مشغول خدمت به مردمشان هستند.

 

با انتقال ساختمان دبیرستان معلم به دبیرستان شهدا، همکاری صمیمانه‌ای با مدیر دبیرستان معلم و اینجانب فراهم شد و مشترکا به رفع مشکلات دانش‌آموزان و امورات پرداختیم که پس از انتقال آقای ژاله (مدیر دبیرستان معلم) به کرمانشاه، اینجانب به مدت دو سال همزمان مدیریت هر دو دبیرستان را عهده دار شدم که انصافا کار سخت و طاقت فرسایی بود. برنامه ریزی درسی برای دو دبیرستان ۱۸ و ۱۶ کلاسه واقعا کار کمرشکنی بود که با جان و دل پذیرای آن شده بودم.

 

جا دبیرستان شهدای هشتم آبان 9دارد از اساتیدی که همچون سرمایه‌ای گرانبها، درس متانت و آزادگی را به همه ما دادند، یادی کرده خاطراشان را گرامی بداریم (اما، مبادا عزیزی از زحمتکشان بومی و غیربومی، کسی را از قلم بیاندازم از ذکر اسامی خودداری میکنم).

 

بر خود لازم می‌دانم از مدیران و پیشکسوتان نامدار در دبیرستان محمدرضا شاه و شهدای فعلی،  به ترتیب زمانی، آقایان: حاج ماموستا محمدزاهد ضیایی، مرتضی کرمی راد، جواد ملکشاهی، آقای دباغی، آقای بیضاوی، داریوش نیک گو، حشمت شیانی، کمال زردشتیان، آقای یارپزشکیان، بهروز دزفولیان، ابراهیم آقامجیدی، عبدالرحیم جلالی، هوشنگ نادری مقدم، آقای موسوی، ناصر عبادی، محمدکریم کارگری، عبداله کاکابرایی (۱۵ سال)، جلال ابراهیمی، زبیر مقصودی، شاهرخ زوراسنا هم یادی کرده باشم وتلاش شان را گرامی بداریم. و در دبیرستان معلم، آقایان: عبدالکریم ژاله، عبداله کاکابرایی، ناصر صادقی، نصراله شریفی، کیهان مرادی، [مجددا] عبداله کاکابرایی، و نهایتا مدیر بسیار خوشنام و کارآفرین و دوست داشتنی، همایون رشیدی.وتلاش همگی را ارج نهم.

 

باید عرض کنم بنده در سالهای آخر خدمت بنا به ناملایمات مدیران وقت و اطاعت بی‌چون و چرای آنان از دستورات مافوقان، مورد بی‌مهری قرار گرفتم که نتیجه آن انتقال به مدت یک سال دبیرستان شهدای هشتم آبان7به عنوان مدیر مدرسه راهنمایی فاروق اعظم و دو سال هم مدیر مدرسه راهنمایی شبانه‌روزی آزادگان و دو سال نیز در معاونت هنرستان کار و دانش بود و سپس با تشخیص ودلجویی آقای سلام خسروی، مدیریت وقت آموزش و پرورش از بنده، به مدت دو سال دیگر، این‌بار به عنوان مدیر در همان هنرستان مشغول به خدمت بودم که با پایان خدمتم در همین پست، در سال ۱۳۸۶ بازنشسته شدم.

 

هم اکنون در مغازه آهنگری سنتی پدر و عمویم، مشغول به کار آهنگری می‌باشم. ساعات عمرم با اقشار کارگر و راه‌اندازی کار و وسایل سنتی آنان می‌گذرد و با خودم خلوت کرده و در ساعات فراغت، مشغول یادداشتهایی در خصوص وقایع گذشته و اشعار کوردی هستم.

 

با این تفاصیل شخصا، خودم را مدیون نمیدانم و باید عرض کنم تمام دارایی من عمر و زندگیم بود که آن را بی‌دریغ، در خدمت عزیزانم صرف کردم. اگر در طول این همه سال، به صورت ناخواسته موجب رنجش کسی شده باشم، در این جا خالصانه عذرخواهی کرده و اطمینان می‌دهم، هر آنچه که انجام داده‌ام، با نیت خیر و در راستای کمک به ملتم بوده است.از خداوند بزرگ برای رفتگان طلب بخشش و برای همه دوستانی که هم‌اینک نیز در خدمت به مردم‌اند، آرزوی سربلندی و طول عمر می‌کنم.

 

بزرگان پاوه

سالن جلساتشدای 8 آبان 18شدای 8 آبان 1شدای 8 آبان 10شدای 8 آبان 8شدای 8 آبان 18شدای 8 آبان 9شدای 8 آبان 7

دبیرستان شهدای هشتم آبان 3

 

دبیرستان شهدای هشتم آبان 10

 

دبیرستان شهدای هشتم آبان 8

 

دبیرستان شهدای هشتم آبان 11

 

دبیرستان شهدای هشتم آبان 2


اکابرایی 1

 

والیبال

 

باردید اداه آ



۸۰ دیدگاه

    عبدالله کاکابرایی . بهمن ۲۱, ۱۳۹۴ - ۲۳:۰۰
    0
    0

    دوستی ضمن تماس تلفنی بااینجانب درخصوص عکس پیش-
    کسوتان پاوه اصرارداشت .توضیحاتی داده شود.
    همشهری :ارجمند به استحضارتان میرسانم عکس موردنظر
    مربوط به اولیاء دانش آموزان سال۱۳۵۱ /دبیرستان محمد-
    رضا شاه (دبیرستان شهدای هشتم آبان ) فعلی پاوه میباشد.
    افرادمحضوردرتصویر ازمعتمدین ،علماء فرهیخته، شهروندان
    پاوه واورامانات میباشند. که باهمت وتلاش این بزرگواران اقدام
    به تکمیل وتشکیل پایه های سال چهارم،پنجم،وششم نظام قدیم
    متوسطه دررشته های طبیعی وادبی گردیده.وجمع مورد نظر
    اکثرا”دعوت حق رالبیک گفته ودرسرای باقیند.خداوندرحمان روح
    پاکشان راقرین رحمت وعافیت خودگرداند.وآنانکه درقید حیات اند،
    سلامت وعزت دهد.آری دوست گرامی آدمی درخدمت به خلق –
    خداراه سعادت راپیموده وبرای خود توشهءآخرت رااندوخته تاابد
    زنده وجاوید است. به فرموده شیخ عطارنیشابوری که :
    درراه خدا دوکعبه آمد حاصل//یک کعبه صورت ویک کعبه دل .
    تاتوانی زیارت دلها کن //که افزون هزارکعبه آمد،یک دل.
    ****************************************
    جناب آقای یوسفی ازتلاش بیدریغتان باردگرسپاسگزارم.

    ارسلان یزدانبخش بهمن ۲۱, ۱۳۹۴ - ۰۹:۴۲
    0
    0

    کلاس خاطره هابایادتوجان گرفت،تودرسپیدی برگ های دفتردلمان جریان داری
    توبودی وکوله باری ازمهر
    مابودیم وتشنگی در وادی محبت تو،مابودیم وخانه های دلمان درآستانه چلچراغی ازمهربانی ات
    برلبت باران نوربودودل ماکویرتاریکی
    قطره قطره برسطح ترک خورده زمین دلمان باریدی وعلم درماجوانه زد
    نگاهت،مکتب عشق بودومامکتب نشین چشم هایت بودیم
    مادست دردست تونهادیم تاراه پرپیچ وخم زندگی رابا توگام برداریم
    دل به دل ماسپردی وگرمای وجودت رادرسرمای تمام فرازهاونشیب هاهمراهمان کردی تا دریخبندان جهالت درجا نزنیم
    چراغ دانشی که دردست ماست روشنایی ازتودارد
    شاگرد همیشگی شما……

    دانش اموزدبیرستان معلم سال76 بهمن ۱۹, ۱۳۹۴ - ۰۰:۰۵
    0
    0

    خبر فوت فلاح / زبان را سالها پیش شنیده بودیم

      احمدی بهمن ۲۰, ۱۳۹۴ - ۱۹:۲۳
      0
      0

      سلام خوب حالا می بایست احساس خودتو بیان می کردید من به عنوان دانش آموز آقای فلاح بسیار خرسندم که این بزرگوار در قید حیات هستند و این خبر را بنده نیز شنیده بودم اما بعد فهمیدم شایعه بوده به هرحال امیدوارم این مرد شجاع و مهربان همواره سلامت باشند هر چند به حق واقعی خود نرسید

    فرهنگی هورامانی بهمن ۱۶, ۱۳۹۴ - ۰۹:۳۸
    0
    0

    سلام:بر دوست نودشه ای ارجمند.
    اگر مدیرمحترم سایت به سما جواب مناسب را فرموده اند.
    بنده هم عرض میکنم که بحث کاک مختارشکری پور یک موضوع
    تخصصی ومنحصر به فرد است.زیرا هرکس نمی تواند درآن
    میدان جولان بدهد .چون احتیاج به آگاهی است.
    اما مواردی چون بحث آقای کاکابرایی یک خاطره قدیمی وگذر
    گاه همگان درآن وادی بوده است.به همین دلیل علاقمندی
    افراد ازروی یادوخاطره دوران زندگی هرفرد است.نه اینکه
    تعصب به موضوع ومطلب خاص امیدوارم که قانع شده باشید.

    1 بهمن ۱۵, ۱۳۹۴ - ۲۳:۰۲
    0
    0

    من عرض میکنم گردانندگان محترم پاوه پرس از آنجا که اهل پاوه هستند مقوله نقل خبر ار هم نژادپرستانه پی میگیرند!
    می فرمایید اینگونه نیست؟
    من عرض میکنم اگر اینگونه نیست و اگر این فیلم ساز پاوه ای بود و نودشه ای نبود از کنار این خبر به آسانی عبور می کردید؟
    http://www.tabnakkordestan.ir/fa/news/175085
    البته چند درصدی هم امکان می دهم این خبر را ندیده باشید!

      مدیریت سایت بهمن ۱۶, ۱۳۹۴ - ۰۰:۰۸
      0
      0

      سلام؛ دوست عزیز همان چند درصد انتها بود که احتمالش را دادید؛ وگرنه در خبررسانی پاوه، نودشه و باینگان برای ما تفاوتی نمیکند و درحدتوان اخبار همه مناطق شهرستان پاوه و حتی دیگر نقاط اورامانات را نیز پوشش می دهیم. ما به وجود جوانان و نخبگان نودشه ای همسان جونان پاوه افتخار میکنیم، و این شعار نیست بلکه واقعیت است و هیچ گاه نودشه را از پاوه جدا نمی دانیم تا از کنار اخبار آن به سادگی بگذریم. خوشحال خواهیم شد به مجموعه ما بپیوندید و اخبار نودشه را برای ما بفرستید تا در پاوه پرس منتشر نماییم.

    عبدالله ،کاکابرایی . بهمن ۱۲, ۱۳۹۴ - ۲۲:۳۸
    0
    0

    شاگرد:آقای فلاح
    عرض شود خدمت شما آقای فلاح نوشته ء شمارا خوانده و
    متوجه موضوع گله مندی شما که به طرفیت از ۱۲ نفردیگر
    درحوزه امتحانی باینگان ایشان موضوع را به تشریح نوشته
    برای من ارسال کرده است.اگر دوست داشتی برای رفع این
    نگرانی و فارغ ازمشغلهء فکریتان نزد من مراجعه تامتن را
    که عین توضیحات آقای اسفندیارفلاح میباشد.به روءیتتان رسا-
    نیده واگر هم صلاح باشد.آقای محمدفاروق یوسفی لازم بداند
    درصورت صلاحدید .برای ایشان فوروارد خواهم کرد.
    اما اینطوری که معلوم است .اشتباه به استحضارتان رسیده
    خودتان هم متوجه خواهید شد.خواستم بااین پیغام خیالتان را
    راحت کرده باشم .موءید باشید.منتظر تصمیمتان هستم.

      شاگرداقای فلاح بهمن ۱۳, ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۹
      0
      0

      جناب اقای کاکابرایی عزیز سلام وعرض ادب دارم خدمت شما،ازحسن نیت شما سپاسگزارم باتوجه به اینکه محل کاراینجانب درمنطقه اورامانات نمی باشدفعلانمی توانم خدمتتان برسم ،امابادرنظرگرفتن اینکه احتمالاباانتشارپاسخ اقای فلاح مدیروقت مدرسه هم برای کاربران مشخص شوداگرچه ظلمی که درحق آن دانش اموزان مظلوم واقع شد فراموش شدنی نیست ولی اینجانب برای مقام معلم شآن ومنزلتی خاص قائلم وراضی به انتشاران درسایت نمی باشم ،اگرعمرامانت وفاداشته باشدامدن به شهرپاوه دربرنامه ام میباشد ان شاءالله حضوری خدمت میرسم فقط درصورت امکان لطف بفرماییدکه درکدام محله پاوه دنبال ادرس شمابگردم که بتوانم راحتترپیدایتان بکنم .بازهم سپاس ودرود

    فرهاد قادری - باینگان بهمن ۱۲, ۱۳۹۴ - ۲۰:۲۸
    0
    0

    اینجانب هم برای آقای کاکابرایی ارزوی توفیق وطول عمر با برکت و سلامتی آرزو مندم .

    فرهاد قادری - باینگان بهمن ۱۲, ۱۳۹۴ - ۲۰:۲۵
    0
    0

    اینجانب با توجه به اینکه مدت ۴سال در دبیرستان شهدای ۸آبان پاوه مشغول تحصیل بودم از زحما ت برادر واستاد بزرگوار جناب آقای کاکابرایی کمال تشکر رادارم .ارزوی عزت و سربلندی را برای ایشان از خداوند بزرگ مسئلت دارم

    آرام ابراهـيمى بهمن ۱۲, ۱۳۹۴ - ۱۵:۲۰
    0
    0

    کسانی هستند که از خودمان می رنجانیم؛

    مثل ساعت هایی که صبح، دلسوزانه زنگ می زنند؛

    و در میانِ خواب و بیداری، بر سرشان می کوبیم؛

    بعد می فهمیم که خیلی دیر شده …!
    براى استاد بزرگوار جناب آقاى کاکابرایى که یادآور خاطرات زیباى دوران دبیرستان می باشند آرزوى سلامتى و کامرانى دارم .

    دماوند: اح بهمن ۱۱, ۱۳۹۴ - ۲۳:۳۳
    0
    0

    کاک:عبدالله کاکا برایی سلام برشما وهمه معلمان هورامان
    درطول دوران نقلی هست باز گوکنم برای همکاری ودلسوزی
    شما به نسبت محصلین امتحانات نهایی سال چهارم تجربی شما
    ریس حوزه برگزاری بودید،دقیقا”سالن زمین ورزش خردادماه
    سال شصت وشش حدودا” نیم ساعت ازوقت گذشته بودولی من
    باهزار بدبختی خودم را رساندم جلوی درب ورودی ماءمورای دم
    درب مانع ورودم شدند.آنگاه باسروصدای من متوجه شدی وقتی
    من رادیدی باعصبانیت نزدیک شده وعلت دیر رسیدنم راتوضیح دادم
    که کارت ورود به جلسه ام رافراموش کردم آن وقت باهمه اقتدار
    یک برگ کاغذ سفید راازمنشی تان خواسته وبا خودنویس که درجیب
    داشتید.یادداشت کوتاهی راباامضای خود برسینه ام چسپاندی ودست
    من راگرفته درسرجلسه نشاندی گرچه من دانش آموز درس خوانی
    بودم ولی برایم باور کردنی نبود.چون همه داشتن نگاهم مکردند.
    آن لحظه برایم درسی بود درس از خود گذشتن وشهامت که قبلا”
    شنیده بودم بایک دقیقه تاءخیرکسی رادرجلسه راه نمی دهند. اما
    برای من مهم بودکه درک مشکلات یک دانش آموزباتشخیص آگاهانه
    درآن زمان تا به حال هیچ وقت از ذهنم بیرون نمی رود خیلی جاها
    تعریف کرده ام اگرچه امروز من کاردولتی دارم بعد ازبیست وسه
    سال بازهم تازگی دارد.با این حال شما راگرامی وبزرگوار ودوست
    داشتنی تا ابد فراموشت نخواهم کرد.خدای متعال به همه خادمین
    به مردم بخصوص فرهنگیان گرانسنگ را عاقبت خیر بگرداند.

    ناشناس بهمن ۱۱, ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۳
    0
    0

    ای استاد بزگوارم بر خود می بالم دلسوزی

    بختیار بهمن ۱۱, ۱۳۹۴ - ۱۳:۰۱
    0
    0

    در مورد آقای کاکا برایی بسیار گفتند و نوشتند و خواندیم انچه که حرف دل بسیاری از دانش آموزان ایشان بود.ایشان از برخوردهای نامناسب اواخر خدمتشان به اجمال گفتند و گذشتند.ما که از نزدیک با ایشان بودیم می دانیم که در این اواخر چه بر سرشان آمد حتی اگر خودش ننویسد.کاش این بزرگوار هرگز به دبیرستان معلم بر نمی گشت.به اعتقاد من برگشت دوباره ایشان یک خود زنی بود زیرا هرگز نتوانستند آن مدیر قبلی باشند.زمانه عوض شده بود و دانش آموزان تغییر کرده بودند و نتیجه همانی شد که ایشان دلشکسته عطای کار رابه لقایش بخشیدند و درخواست بازنشستگی دادند و به اجبار از دبیرستانی که روزی برایش آن همه زحمت کشیده بود رفتند.البته نقش معلمان و همکاران ایشان در تضعیفشان غیر قابل انکار است خودشان بهتر می دانند که در چه شرایطی کار می کردند هر چند بزرگوارانه از این ها نگفتند که با این سرپوش نهادن هم درسی بزرگ به ما دادند

    پاوه بهمن ۱۰, ۱۳۹۴ - ۱۷:۲۶
    0
    0

    لطفا عضو این کانال شوید
    telegram.me/pavehphoto

    عبدالله کاکابرایی. بهمن ۱۰, ۱۳۹۴ - ۱۶:۲۴
    0
    0

    خطاب به شاگردآقای فلاح.
    دوست بسیارخوب من اگردوست داشته باشید.باایشان درتماس
    باشید.من شماره موبیلش رابه شما تقدیم میکنم چه اشکالی دارد.
    حتما”اوهم مشتاق است.ریرا رابطهء معلمی وشاگردی شیرینتر
    ازرابطهء پدروفرزندی است.خیلی موارد بین پدروفرزندجزوناگفته
    ها میماند ولی معلم وشاگردحلال مشکلات همند.
    ضمنا”:باردیگر ازهمگی دوستان سروران ارجمند،بپاس اینهمه لطف
    ومرحمت ممنون ودست همه ء بزرگواران رامیبوسم امید وارم
    دراین برههء اززمان واین فضای مجازی ارزشهای اصیل جامعه بار
    دگررنگ واقعی خود راباز یافته واین گونه مباحث بهانه ای باشند.
    برای کم شدن فاصله ها وهمدلی وهمراهی فی مابین شهروندان
    ودلسوزان درجامعه.بازهم ازمدیریت مدبرانهء سایت پاوه پرس –
    سپاس بیکران خودراتقدیم داشته وبرایش آرزوی طول عمر باعزت
    از پروردگار میطلبم.

    شاگرداقای فلاح بهمن ۱۰, ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۷
    0
    0

    باسلام خدمت اقای یوسفی بزرگوار،استادعزیز زحمات شمابرکسی پوشیده نیست وجای تقدیروتشکرهم محفوظ است درست است که کارفرهنگی کاری بسیارحساس وظریف ،حقیرهم شاگردی اساتیدی چون شماراکرده وازدوردستی براتش دارم اماانعکاس نقطه نظرات زمانی مفهوم داردکه کلیت مطلب قیدگرددمگراینکه مطالب نوشته شده حاوی اتهام ،افترا،مطالب تنش زاو… باشد امامطالب بنده به عقل ناقص خودم شامل هیچ کدام ازمواردفوق نبودودرددلی بودکه ۲۳سال بردل ان ۱۲نفرسنگینی میکندوایکاش میشدکه مطلبم رابازکنم تاشماهم راحت ترتصمیم بگیریدولی به هرحال باانتشارناقص مطلبم چون حق مطلب رااداءنککرده ایدشایداگرگله مندباشم سخن نسنجیده ای نباشد ایکاش یاکل مطلب راثبت میکردیدکه عکس العمل اقای فلاح رامیدیدم ویامطلب ناقص رامنتشرنمی کردید…که این ناقص ثبت کردن رسالت کارفرهنگی شمارازیرسئوال میبرد

    مدیریت سایت:
    دوست عزیز سلام ، آنچه که شما به رشته ی تحریر درآوردید از یک نظر عادی خارج بوده وچه بسا مشکلات وتبعات حقوقی بیشتری در پی داشته باشد ، این در صورتی است که نام حضرتعالی حداقل ممکن برای حقیر مجهول بوده و نمی توان بدون مجهول بودن گوینده پیام خبری را منتشر نمود که خودبیشتر درجریان هستید ، مدیرخارج از پاوه و….وبروز اتفاق مورد نظر شما چندان ساده نیست که بتوانیم بدون سند کسی را متهم کنیم ، موفق باشید.

    فرهاد قادری - باینگان بهمن ۹, ۱۳۹۴ - ۲۳:۱۹
    0
    0

    با سلام و عرض ادب خدمت آقای کاکابرایی عزیز اینجانب هم در سالهای ۶۶تا ۶۹ در دبیرستان شهدامشغول بتحصیل بودم خاطرات دوران دبیرستان فراموش نشذنی ودر ذهن من نقش بسته است محبتها یت فراموش نشدنی ودر برابر آن همه لیاقت وشهامت وسختکوشی ات سر نوازش فرود می آورم و از استاد بزرگوار دبیر شیمی جناب اقای قادریان بخاطر تدریس خوب و زحمات فراوان سپاسگزارم .

    سلام خسروی بهمن ۹, ۱۳۹۴ - ۱۷:۳۵
    0
    0

    جناب آقای کاکا برایی امیدوارم تبریک صمیمانه اینجانب را پذیرا باشید و فرزندان عزیزتان برخودببالند و مفتخر باشند که ابوی بزرگوارشان سربلند واستوار با تحمل همه درد ورنجهای روزگار مایه عزت و آبرو برای آنان گشته و نام نیک خود را در لابلای صفحات تاریخ تعلیم وتربیت این دیار جاودانه نموده است بنده هم به نوبه خود ضمن تکریم خالصانه زحمات سی ساله آن برادر بزرگوار برای خود وخانواده صبورتان عزت سربلندی و سرافرازی مضاعف از خدای تبارک وتعالی مسئلت دارم

    m-s بهمن ۸, ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۹
    0
    0

    سلام و درود خدمت بزرگ مرد روزگار جناب آقای کاکابرایی هزاران آفرین برتو باد دیگر بوی از مدیریت صادقانه حضرت عالی در این زمانه به مشام نمی رسد

    زهرا معاذی پاوه بهمن ۸, ۱۳۹۴ - ۱۷:۲۳
    0
    0

    استاد فرهیخته و گرانقدر کاک عبدالله .سلام علیکم.از انجایی که شما عمر گرانبهای خود را به پای خدمت به فرهنگ. ادب این مرزو بوم و پرورش فرزندانی صالح و شایسته و ذره ذره توان خود را صرف مراقبت و پرورش دانش اموزان شایسته دیارمان نموده اید سر تعظیم فرود اورده و خواهیم اورد . شما منبع الهام برای تمام دانش اموزان بوده و هستید “تصاویر زیبای دوران استادان بزرگوار سلطان زاده و غیاثیان و .. بسیار جالب بود . یاد باد ان روزگاران یاد باد. برای همیشه تاریخ نامتان جاودانه خواهد ماند.

نقد و بررسی

مهمترین اخبار